عنوان
بررسي خصوصيات مخلوط هاي آسفالتي حاوي الاستومر استايرن بوتادين رابر (SBR) و پلاستومر پلي اتيلن ترفتالات (PET)
نويسنده اصلي
سيد ميلاد موسوي نژاد
مقطع تحصيلي
كارشتاسي ارشد
چكيده
رويه ي آسفالتي جاده ها تحت بار ترافيكي و در معرض شرايط آب و هوايي متفاوت قرار دارند. با توجه به تاثير زياد خصوصيات قير بر عملكرد مخلوط آسفالتي مي توان با اصلاح قير به وسيله مواد پليمري باعث افزايش مقاومت روسازي آسفالتي در برابر بار و شرايط آب هوايي شد. قيرهاي توليد شده در پالايشگاه ها قادر به برآورده ساختن تمام نيازهاي روسازيهاي انعطافپذير از جمله نياز هاي مرتبط با افزايش فشار چرخ، افزايش بارمحوري و افزايش حجم ترافيكي نيستند. اين كاستي ها در قير باعث به وجود آمدن خرابيهاي زودرس و پيشرونده ازجمله تغيير شكلهاي دائمي، تركخوردگي خستگي، تركخوردگي حرارتي دماي پايين مي شوند. براي رفع اين گونه موارد از مواد مختلف براي بهبود خصوصيات عملكردي قيرهاي آسفالتي استفاده مي شود. از اين رو از افزودنيهاي متعدد همچون پليمرها براي اصلاح قير استفاده ميشود. استفاده از پليمرها در قير خالص به منظور رفع معايب آن، يكي از طرح هاي موفق در راستاي بهبود عملكرد آسفالت ميباشد، ليكن تاكنون هيچ پليمري قادر به اصلاح كامل نواقص موجود نبوده و چه بسا موجب مشكلات ديگري همچون عدم پايداري در قير و به دنبال آن غير يكنواختي آسفالت مي گردد. دو پليمر رايج و تاثيرگذار بر خواص قير، استايرن بوتادين رابر (SBR) و پلي اتيلن ترفتالات (PET) مي باشند كه به ترتيب داراي درصد بهينه ي اختلاط 5% وزني و 10% وزني قير مي باشند. (آسفالت اصلاح شده با استايرن بوتادين رابر قادر به اصلاح تمام خصوصيات لازم يك آسفالت ايده آل نيست. لذا كاربرد يك پليمر ثانويه كنار استايرن بوتادين رابر مي تواند در رفع نقطه ضعف هاي آسفالت اصلاح شده با تك پليمر استايرن بوتادين رابر موثر باشد). هدف اصلي اين پژوهش ارزيابي عملكرد همزمان افزودني پليمر پلي اتيلن ترفتالات(PET) و استايرن بوتادين رابر(SBR) بر خواص قير و مخلوط آسفالتي در برابر بار و دما و رطوبت بوده است. (بهبود خصوصيات مخلوط آسفالتي ساخته شده با اين اصلاح كننده ها در برابر معضل هاي رايج از جمله شيارشدگي و خستگي و حساسيت رطوبتي مي باشد) به اين منظور SBR و PET هر كدام با درصدهاي 0% و 25% و 50% و 75% و 100% نسبت به درصد اختلاط بهينه ي خود با قير مخلوط شدند و از آزمايشات درجه نفوذ و نقطه نرمي و وسكوزيته دوراني براي تعيين خواص فيزيكي قيرهاي اصلاح شده و از آزمايش مدول برجهندگي و خزش ديناميكي براي ارزيابي عملكرد بتن آسفالتي در برابر بار و از آزمايش خستگي كشش غير مستقيم براي ارزيابي مقاومت بتن آسفالتي در دماي مياني و از آزمايش حساسيت رطوبتي براي تعيين مقاومت بتن آسفالتي در برابر رطوبت استفاده شد. نتايج آزمايشات نشان داد با افزايش درصدPET ويسكوزيته قير افزايش يافت كه منتج به بهبود حداكثري خصوصيات مكانيكي بتن آسفالتي در دماي بالا و همچنين افزايش مقاومت در برابر رطوبت شد. با كاهش درصد PET و افزايش درصد SBR مقاومت در برابر ايجاد ترك در دماي مياني افزايش يافت. بنابراين مي توان نتيجه گرفت استفاده همزمان از اين دو پليمر براي اصلاح قير، در اجراي روسازي آسفالتي راه هاي ارتباطي استان هاي كويري كه داراي آب و هواي گرم در طول روز هستند و نسبتا در طول سال بارش هاي جوي كمتري در اين مناطق صورت مي گيرد، مناسب مي باشد. همچنين اين آسفالت براي شاهراه هاي اصلي كه عبور و مرور زيادي دارند و يا وسايل نقليه سنگين تري از اين راه ها استفاده مي كنند مناسب مي باشد.
شماره ركورد
195235
دانشگاه
دانشگاه علم و صنعت ايران
رشته تحصيلي
راه و ترابري
استاد راهنما
دكتر محمود عامري