بررسي تأثير سبك رهبري مديران پروژه بر موفقيت پروژه در پروژه‌هاي عمراني

كارشناسي ارشد

رهبري تأثيرگذاري بر افراد است؛ اين تأثيرگذاري ممكن است از هر طريقي مانند دستور دادن، مشورت كردن، ايجاد انگيزش، يا حتي واگذار كردن مسئوليت‌ها به آنان (تفويض اختيار) و ... انجام شود. تاكنون سبك‌ها و نظريه‌هاي متعددي در رابطه با رهبري مطرح‌شده‌اند، اما هنوز سبكي كه براي تمام شرايط و موقعيت‌ها مناسب باشد ابداع نشده است. يكي از اين نظريه‌ها كه طرفداران فراواني دارد،‌ نظريه‌ي موقعيت است. اين نظريه بيان مي‌كند كه سبك رهبري واحدي كه براي تمام موقعيت‌هايي كه مدير در آن قرار مي‌گيرد مناسب باشد و نتايج مطلوبي را حاصل شود وجود ندارد و مديران بايد بر اساس موقعيتي كه با ‌آن مواجه هستند سبكي را انتخاب كنند. در اين پژوهش به بررسي و تحليل تأثيرگذاري سبك‌هاي چهارگانه نظريه موقعيت مطرح‌شده توسط هرسي و بلانچارد (1982) بر روي موفقيت پروژه‌هاي عمراني پرداخته‌شده است. جامعه آماري اين تحقيق را مديران پروژه‌ي شركت‌هاي پيمانكاري ساختمان و ابنيه‌ي رتبه يك شهر تهران با تعداد 40 نفر تشكيل مي‌دهند. براي تعيين سبك رهبري مديران پروژه از پرسشنامه رهبري با 10 سؤال و براي تعيين موفقيت پروژه از پرسشنامه موفقيت پروژه با 5 سؤال استفاده‌شده است. براي تجزيه‌وتحليل داده‌ها، با استفاده از نرم‌افزار، از روش‌هاي آمار توصيفي از قبيل جداول فراواني، شاخص‌هاي مركزي و نمودارها و همچنين روش‌هاي آمار استنباطي شامل آزمون في و وي كرامر و آزمون همبستگي اسپيرمن استفاده‌شده است. نتايج تحقيق نشان مي‌دهد از بين سبك‌هاي رهبري چهارگانه نظريه موقعيت، مديران بيشتر از سبك‌ رهبري مشاركتي كه بيشتر به رابطه اهميت مي‌دهد (رابطه محوري) استفاده مي‌كنند. همچنين نتايج نشان داد كه ميان سبك‌ رهبري مدير پروژه و موفقيت پروژه‌ ارتباط معناداري وجود دارد. و همچنين نتايج نشان داد هرچه رفتار حمايت‌كننده مدير( اهميت زياد به روابط) بيشتر شود موفقيت پروژه‌ها نيز افزايش مي‌يابد.

195169

دانشگاه علم و صنعت ايران

مهندسي و مديريت ساخت

دكتر پرويز قدوسي