بررسي عوامل خروج كارآفرين در مراحل رشد كسب وكار (در كسب وكارهاي الكترونيك)

كارشناسي ارشد

خروج كارآفريني بعنوان يك تصميم كارآفرين و به معني ترك بنگاه توسط كارآفرين تلقي مي شود. خروج كارآفريني يكي از مهم ترين تصميمات و همچنين يكي از نكات قابل توجه در مطالعات پويايي كارآفريني است. بررسي خروج و پرداختن به آن از آن جهت مهم است كه نقطه خروج به عنوان گام پاياني كسب وكار است. درواقع يك چرخه كارآفريني هنگامي تكميل مي شود كه خروج كارآفرين اتفاق مي افتد و بررسي كسب وكارها بدون بررسي و شناخت خروج منجر به درك ناقص از فرآيند كارآفريني مي شود. در اين پژوهش سعي شده است با بررسي مطالعات پيشين حوزه خروج كارآفرين عوامل خروج كارآفرينان از منظر تيم و فرد شناسايي و استخراج شود و پس از آن با مطالعه مراحل مختلف كسب وكار و اولويت بندي هر يك از دلايل خروج در هرمرحله از كسب وكار بررسي شود. در اين پژوهش به دليل بررسي عوامل خروج در مراحل مختلف كسب وكار (بررسي متغير ثابت در شرايط مختلف) از روش اندازه هاي تكراري كه طرح تعميم وتوسعه يافته مقايسه هاي زوجي است استفاده شده است. دراين پژوهش از منتورها، خبرگان، اساتيد و پژوهشگران و كارآفرينان براي ارزيابي و رتبه بندي متغير ها استفاده شده است. باتوجه به يافته هاي اين پژوهش انجام شده در ميابيم كه دلايل خروج در مراحل مختلف كسب وكار متفاوت بوده و دلايل فردي خروج كارآفرين در مراحل مختلف كسب وكار متفاوت از دلايل شركتي خروج كارآفرين مي باشد. همچينين دلايل شركتي خروج كارآفرين در سبكهاي كارآفرين تجاري وكارآفرين اجتماعي از الگويي مشابه تبعيت مي كند.

194676

دانشگاه علم و صنعت ايران

دكتر حسين علي احمدي جشفقاني

مديريت - كارآفريني - كسب و كار جديد

دكتر محمدرضا پارسانژاد