ارائه مدل مديريت ريسك منابع انساني با رويكرد هيبريدي و با استفاده از روش هاي تصميم گيري چند متغيره

دكتري حرفه اي

مدتي است كه نگاهي متمركز و خاص به سرمايه انساني سازمان ها به عنوان وجه تمايز و سرمايه اصلي سازمان ها در مديريت مد نظر قرار قرار گرفته است. بنابراين اين نگاه و رويكرد به منابع انساني سازمان به عنوان سرمايه آن، نيازمند در نظرگرفتن وجوه مثبت و منفي آن از حيث ماهيتي و مديريتي مي باشد. در فرآيند مديريت ريسك منابع انساني كه شامل چهار قدم اصلي شناسايي، تحليل، سنجش و برخورد با ريسك هاي منابع انساني است، ابتدا بايد شناسايي دقيق و تشخيصي صحيح از ريسك ها انجام شود و سپس در پي تحليل و سنجش آنها براي شناخت بيشتر و محاسبات پيرامون آنها پرداخت. تحقيق پيش رو ضمن شناسايي ريسك هاي موجود در بازار سرمايه ايران، به تجزيه و تحليل و سنجش آنها براي تجويز شيوه هاي برخوردي متناسب و مناسب پرداخته است. ريسك هاي موجود در حوزه مديريت منابع انساني علاوه بر ماهيت وجودي داراي ابعاد كمي و محاسباتي نيز هستند. در اين تحقيق ضمن شناسايي وجودي ريسك هاي منابع انساني از طريق روش هاي معادلات ساختاري و فرايند تحليل سلسله مراتبي فازي، به محاسبات كمي پيرامون تحليل و سنجش ريسك هاي مديريت منابع انساني با استفاده از روش هاي مولتي مورا و تجزيه و تحليل عوامل شكست و آثار آن و همچنين تجويز شيوه هاي برخوردي متناسب با ريسك ها از روش ويكور بهره برده شده است. در نهايت مجموعه گام هاي اين تحقيق ضمن تناسب با فرايند مديريت ريسك به عنوان مدلي هيبريدي براي مديريت ريسك منابع انساني سازمان ها ارائه شده است كه ضمن شناسايي ريسك هاي موجود و با اهميت به ارائه راهكارهاي متناسب و مقتضي با ريسك هاي سنجيده و تحليل مي انجامد.

194651

دانشگاه علم و صنعت ايران

حرفه اي مديريت - تصميم گيري و سياست گذاري

دكتر علي بنيادي نائيني