حداقل فاصله بين ورودي و خروجي بزرگراه ها براي نواحي تداخلي

كارشناسي ارشد

نواحي تداخلي بين ورودي و خروجي¬هاي آزادراهي همواره از دو ديدگاه ايمني و ترافيكي مورد توجه كارشناسان حمل و نقل و ترافيك بوده است. در ايران متاسفانه راه¬هايي شرياني با عملكرد آزادراهي را بزرگراه مي¬نامند اين در حالي است كه مشخصات ظاهري، هندسي، عملكردي و ديگر خصوصيات آزادراهي را دارند. با اين حال در صورتي كه حجم ترافيك نواحي تداخلي قابل توجه باشند، حجم زياد وسايل نقليه و تداخل آ¬ن¬ها با يكديگر، تراكم ترافيكي را به همراه خواهد داشت. از اين¬رو مهمترين پارامتري كه در گنجايش و ايمني نواحي تداخلي تعيين كننده مي¬باشد، طول ناحيه تداخلي است. ليكن آن چه كه مي¬بايست بدان توجه نمود آن است كه غالباً تامين حداقل طول ناحيه تداخلي به ويژه در معابر شهري، به لحاظ محدوديت¬هاي فيزيكي موجود، امكان پذير نمي¬باشد. در آزادراه شهيد همت همه روزه در ساعات 7 الي 10 صبح و همچنين 15 الي 9 شب بعلت راه بندان شديد بعلت توقف وسايل نقليه ميليون ها تومان سرمايه كشور بصورت سوخت به هدر مي¬رود؛ اين علاوه بر هزينه مالي مصرف كنندگان است . در اين مطالعه با توجه به برداشت احجام ترافيك عبوري از اين آزادراه با استفاده از نرم¬افزار ايم¬سان شبيه¬سازي ترافيكي انجام شد تا بتوان با توجه به پارامترهاي ترافيكي چون تاخير، چگالي و ظرفيت، حداقل طول بهينه براي نواحي تداخلي مشخص شود. از همين¬رو با متغير قرار دادن طول نواحي تداخل ترافيكي بين فواصل 100، 200، 400 و 600 متري تاثير هر كدام از اين طول¬ها بر پارامترهاي ترافيكي مشخص و حداقل طول بهينه براي نواحي تداخل ترافيكي مشخص شد. حداقل طول ناحيه تداخلي با توجه به استاندارد¬ها 457 متر مي¬باشد. از اين¬رو نتايج نشان داد كه با طول ناحيه تداخلي بر جريان هاي غيراشباع و اشباع تاثيرگذار مي¬باشد. همچنين با افزايش طول ناحيه تداخلي تحت هر شرايطي، تراكم ابتدا كاهش و سپس افزايش يافته است. كمترين ميزان تراكم مربوط به ناحيه تداخلي با طول 200 و 400 متر مي¬باشد و بيشترين ميزان تراكم مربوط به ناحيه تداخلي با طول 100 و 600 متر ميباشد.

194529

دانشگاه علم و صنعت ايران

راه و ترابري

دكتر علي منصورخاكي - دكتر محمود عامري