عنوان
تعيين نسبت بهينه آورده به وام و طول دوره امتياز به طور توام در سيستم BOTبا به كارگيري تئوري چانه‌زني سه جانبه
نويسنده اصلي
مرتضي بيات
مقطع تحصيلي
دكتري
چكيده
ذينفعان پروژه‌هاي BOT كه به روش مذاكره مستقيم واگذار مي‌شوند شامل دولت ميزبان، حامي پروژه و وام‌دهنده داراي معيارهاي ارزيابي مالي متعارضي در خصوص پروژه هستند. تعيين هم‌زمان متغييرهاي تصميم‌گيري مالي شامل طول دوره امتياز و تركيب تامين مالي (تركيب آورده و وام) با در نظر گرفتن معيارهاي ارزيابي مالي هر سه ذينفع و فرآيند مذاكره بين ذينفعان در موفقيت‌آميز بودن پروژه و جلوگيري از شكست مذاكرات و يا تحميل هزينه‌هاي تجديد مذاكرات بين ذينفعان پروژه نقش اساسي دارد.
در تحقيق حاضر ابتدا مدل مالي در قراردادهاي BOT توسعه داده شده است. سهم دولت ميزبان از منافع مالي پروژه برابر مجموع ماليات بر درآمد شركت پروژه و درآمدهاي پروژه در دوره بهره‌برداري پس از انتقال پروژه به دولت تا انتهاي عمر اقتصادي پروژه در نظر گرفته شده است. سپس تحليل رياضي تعارض منافع و علائق مالي ذينفعان پروژه BOT ارائه شده است. جهت حل تعارض مالي بين ذينفعان پروژه BOT با بكارگيري نظريه چانه‌زني، سه مدل رياضي به منظور تعيين هم‌زمان طول دوره امتياز و تركيب آورده و وام با در نظر گرفتن فرآيند چانه‌زني بين ذينفعان تدوين گرديده است. مدل اول مبتني بر چانه‌زني دو جانبه بين دولت ميزبان و حامي پروژه با افق نامحدود و با در نظر گرفتن الزامات وام‌دهنده، مدل دوم بر اساس چانه‌زني سه جانبه بين ذينفعان پروژه، و مدل سوم بر اساس چانه‌زني دو جانبه بين حامي پروژه و دولت ميزبان با افق محدود و با رعايت الزامات وام‌دهنده طول دوره امتياز و تركيب تامين مالي را پيش‌بيني مي‌نمايند. اثر ريسك‌ها و عدم قطعيت‌ها نيز در مدل‌هاي پيشنهادي لحاظ شده است.
يافته‌هاي تحقيق نشان مي‌د‌هد مقادير متغييرهاي تصميم‌گيري طول دوره امتياز و تركيب آورده و وام تابعي از فرآيند چانه‌زني بين ذينفعان است. در نظر گرفتن ماليات بر درآمد پرداختي توسط حامي پروژه به عنوان بخشي از منافع مالي دولت ميزبان، موجب افزايش طول دوره امتياز مورد توافق بين ذينفعان، بطور متوسط تا حدود 20 درصد، مي‌گردد. در هر سه مدل پيشنهادي، اثر ترتيب پيشنهاد دهندگان در مذاكره در تعيين طول دوره امتياز و سطح آورده مورد تحليل قرار گرفته است. در مدل اول و دوم پيشنهاد دهنده اول بودن براي دولت ميزبان و يا حامي پروژه منجر به سهم بيشتري از منافع مالي پروژه براي آنها مي‌گردد حال آنكه در مدل سوم، پيشنهاد دهنده آخر بودن براي دولت ميزبان و يا حامي پروژه داراي مزيت است. در مدل اول، پيشنهاد دهنده اول بودن حامي پروژه به طور متوسط موجب افرايش حدود 12 درصدي طول دوره امتياز مي‌گردد. در مدل دوم، چنانچه حامي پروژه پيشنهاد دهنده اول باشد، طول دوره امتياز به طور متوسط 5/15 درصد بيشتر از زماني كه دولت ميزبان پيشنهاد دهنده اول است بدست ميآيد.
شماره ركورد
194428
دانشگاه
دانشگاه علم و صنعت ايران
استاد مشاور
دكتر فرناد نصيرزاده
رشته تحصيلي
مديريت ساخت
استاد راهنما
دكتر مصطفي خانزادي