بررسي آزمايشگاهي و عددي تأثير فاصلهي تراورس ها و اثر طول خط بر مقاومت طولي خط بالاستي

كارشناسي ارشد

هدف اصلي از اين پايان نامه بررسي مقاومت طولي خط ريلي بالاستي است كه در اين پژوهش بهطور خاص به اثر فاصله تراورس ها و هم چنين اثر طول خط بر مقاومت طولي خط بالايستي و همچنين تعيين مقاومت متر طول در راستاي طولي خط پرداخته ميشود. مقاومت طولي خط مقاومت ناشي از پابندها نسبت به ريل و مقاومت ناشي از بالاست نسبت به تراورس در برابر حركت طولي خط ميباشد. با توجه به بزرگ بودن اين نيروها، كنترل و كاهش مقادير آنها ميتواند مشكلات فراواني نظير ناترازي عرضي خط )ديلم(، كمانش و شكست ترد ريل را كه مهندسين خط و پرسنل تعمير و نگهداري در برخورد با يك خط بالاستي با آنها مواجه هستند را به حداقل ممكن برساند. با توجه به افزايش روزافزون سرعت و بار محوري در راهآهن و گسترش استفاده از خطوط جوشكاري پيوسته 9 بهمنظور حذف نقاط ضعف سازه خط و بالتبع آن افزايش نيروهاي محوري طولي به وجود آمده در خط و وقوع مشكلات مذكور در پي اين افزايش نيروي محوري فلذا بار ديگر لزوم بررسي موضوع و شناخت رفتار طولي خط به روشني مشخص ميشود. در اين تحقيق پس از مروري بر ادبيات فني موضوع نتايج آزمايشگاهي بدست آمده از انجام تست ها در آزمايشگاه روسازي دانشكده مهندسي راه آهن و سپس در ادامه به بيان نتايج بدست آمده از مدل سازي عددي در آباكوس پرداخته و به تفسير و تحليل آن در ادامه پرداخته ميشود كه با كاهش فاصله تراورس شاهد افزايش مقاومت طولي خط پِر تراورس بوده و نيز با افزايش طول پانل خط شاهد كاهش تاثير نيروي طولي بر پانل خط و از بين رفتن تاثير نيروي طولي در تراورس هاي هشتم و نهم در امتداد پانل خط بوده كه در فصل ششم به صورت خلاصه و مقايسه اي نتايج گزارش شده است.

194242

دانشگاه علم و صنعت ايران

دكتر مسعود پلاسي

خطوط راه آهن

دكتر جبار علي ذاكري