تأثير استفاده از چسب پايه اپوكسي و پودر چسباننده پايه سلولز بر مقاومت چسبندگي بتن تازه و سخت شده در ترميم سازه‌هاي بتني

كارشناسي ارشد

امروزه تراشيدن بتن آسيب ‌ديده و افزودن يك لايه بتن جديد به بتن قديمي، يكي از راهكارهاي ترميم اعضاي بتني آسيب ديده و نيز افزايش ظرفيت باربري اعضاي بتني موجود مي‌باشد. چسبندگي مناسب بتن تازه به بتن قديمي، يكي از مهم‌ترين پارامترها در اين روش ترميم مي‌باشد. لذا در اين تحقيق تأثير عوامل تأثيرگذار بر چسبندگي از جمله زبري بتن قديمي، مشخصات مكانيكي بتن تازه و نيز استفاده از مواد چسباننده اپوكسي رزين و هيدروكسي اتيل متيل سلولز بررسي شده است. همچنين تأثير ضخامت چسب اپوكسي بر مقاومت چسبندگي بين لايه‌اي نيز در شبيه‌سازي منظور شده است. حالت هاي مختلف زبري سطح بتن قديمي از جمله سطح بدون زبري، سطح فرچه سيمي شده و سطح چيپينگ شده (دريل بتن كن) مورد ارزيابي قرار گرفت. هم‌چنين از دو نوع بتن با رده مقاومتي 40 و 70 مگاپاسكال براي ارزيابي تأثير مشخصات مكانيكي بتن بر چسبندگي استفاده شد. ابتدا پارامترهاي زبري بتن قديمي و مشخصات مكانيكي بتن تازه ارزيابي شد و سپس طرح حائز بيشترين مقاومت چسبندگي به عنوان طرح بهينه براي آزمايش‌هاي مراحل بعدي استفاده گرديد. پس از انتخاب طرح بهينه، چسب اپوكسي و ملات حاوي پودر پايه سلولز بر نمونه‌هاي بهينه اعمال شده و تأثير مواد چسبنده بين لايه‌اي از طريق بررسي مقاومت برشي و كششي نمونه‌هاي ساخته شده انجام گرديد. براي هركدام از روش‌هاي ذكر شده، چهار نمونه براي آزمايش‌هاي برش دوصفحه‌اي و كشش برزيلي به منظور به دست آوردن مقاومت چسبندگي انجام شد. بر پايه نتايج آزمايشگاهي به دست آمده و توسعه نتايج با استفاده از شبيه‌سازي صورت گرفته نتايج حاكي از آن است كه با افزايش مقاومت فشاري بتن تازه و زبري بتن، مقاومت چسبندگي افزايش پيدا مي‌كند. هم‌چنين اضافه كردن چسب اپوكسي رزين به نمونه بهينه، باعث افزايش چشمگيري در مقاومت چسبندگي شده است. مقاومت چسبندگي برشي و كششي اين نمونه‌ها نسبت به طرح بهينه، افزايش 230 و 300 درصدي به همراه داشت. اضافه كردن ملات حاوي پودر پايه سلولز، باعث كاهش اندك مقاومت چسبندگي طرح بهينه شد. كاهش مقاومت برشي و كششي اين نمونه‌ها نيز نسبت به طرح بهينه، 9/5 و 3/1 درصد بود. نتايج شبيه‌سازي صورت گرفته تحت برش دو صفحه‌اي و كشش برزيلي، حاكي از آن است كه با افزايش ضخامت چسب اپوكسي رزين، تنش برشي و كششي بين لايه‌اي كاهش مي‌يابد. به عنوان مثال افزايش ضخامت از 0/5 به 1 ميلي‌متر، موجب كاهش 15/5و 7/1 درصدي تنش‌هاي برشي و كششي بين لايه‌اي گرديد.

194193

دانشگاه علم و صنعت ايران

سازه

دكتر اصغر حبيب نزاد كورايم