بررسي تجربي و مدل سازي دودكش هاي خورشيدي در دماهاي افزوده

كارشناسي ارشد

امروزه دودكش هاي خورشيدي به عنوان يكي از روش هاي توليد اترژي هاي تجديدپذير مطرح هستند. سيستم دودكش هاي خورشيدي شامل يك برج، توربين و صفحه جمع آوري كننده مي شود. در اين روش با استفاده از يك صفحه بزرگ شفاف به عنوان جمع آوري كننده، انرژي خورشيدي جهت افزايش دماي هوا استفاده شده، و به تدريج هواي موجود زير صفحات collector گرم شده و به دليل سبك تر بودن در طول اين شبكه جريان مي يابد و سپس به بالاي يك برج با ارتفاع زياد، هدايت مي شود كه اين جريان هوا سبب به حركت درآمدن توربين توليد برق موجود در ورودي برج خواهد شد. نخستين مجموعه توليد برق به روش دودكش هاي خورشيدي در سال 1981 و توسط يك شركت الماني در جنوب مادريد در اسپانيا ساخته شد. در تحقيق پيش رو به بررسي عملكرد سيستم در دماهاي افزوده پرداخته شده است. براي اين كار علاوه بر پيشنهاد تركيب متمركز كننده هاي خورشيدي به عنوان منبع حرارتي ثانويه براي كالكتور در دودكش هاي خورشيدي، اقدام به ساخت و بررسي عملكرد يك دودكش خورشيدي به ارتفاع 12 متر در اين زمينه، شده است. همچنين جهت ارزيابي سيستم در شرايط مختلف در همين رابطه از طريق شبيه سازي با روش ديناميك سيالات محاسباتي با كمك نرم افزار فلوئنت انجام شده است. پيرو اين كار علاوه بر دستيابي به سرعت 2.2 متر بر ثانيه در شرايط معمولي سيستم، اضافه شدن يك منبع حرارتي باعث بهبود عملكرد در سيستم بوده است. همچنين اين روش طراحي مي تواند به توليد توان در طول شب نيز با وجود نبود تشعشعات خورشيدي كمك به سزايي نمايد تا سيستم هاي دودكش خورشيدي با بازده بالاتر و عملكرد اقتصادي تري داشته باشد.

194075

دانشگاه علم و صنعت ايران

دكتر محمدرضا يوسفي

طراحي فرايند

دكتر منصور شيرواني