طراحي مجموعه آتليه هاي معماري دانشگاه علم و صنعت ايران بر اساس فواصل بين فردي دانشجويان

كارشناسي ارشد

فواصل بين فردي به عنوان متغير كمي در تنظيم روابط بين فردي شناخته شده است، انسان‌ها بر اساس معيار هاي گوناگوني چون عوامل محيطي، اجتماعي، فرهنگي و فردي فاصله‌اي را نسبت به يكديگر رعايت مي‌كنند و بر ‌اين اساس از فضاها و يا مبلمان استفاده مي‌كنند. اين در حالي است كه با وجود پژوهش‌هاي پرشماري كه در رابطه با فاصله‌ي ميان‌فردي انجام گرفته، تعداد محدودي از ‌آن‌ها به بررسي فاصله‌ي ميان‌فردي در هنگام انجام فعاليت جمعي، يا به تعبيري ديگر، فواصل بين چندفردي پرداخته است. بنابراين، خلا پژوهشي در رابطه با فواصل بين افراد يك گروه در حين انجام فعاليت مشخص، احساس ميشود. به نظر مي‌رسد كه فواصل ميان‌فردي، تاثير به سزايي در ابعاد و اندازه‌هاي معماري دارند و دانستن مقادير اين فواصل، مي‌تواند بر ابعاد فضا تاثيرگذار باشد. به همين علت، به نظر مي‌رسد انجام پيمايشي ميداني كه امكان مشاهده و اندازه‌گيري اين فواصل و رصد رفتاري افراد را ممكن مي‌سازد مي‌تواند به يافتن راه حل‌هايي در خصوص پيدا كردن فواصل بين افراد و تاثير آن در طراحي فضاي داخلي و دست‌يابي به برنامه‌ي فيزيكي مختص به فعاليت، كمك كننده باشد. در اين پژوهش، ابتدا به مطالعه درمورد پيشينه پژوهش و بررسي نظريه و تحقيق هاي موجود در زمينه فواصل بين فردي در ارتباط با فرد، متغيرهاي موثر بر فواصل بين فردي و همچنين پژوهش درمورد تاثير گروه بر عملكرد افراد پرداخته شد. نهايتا مطالعات انجام گرفته، منجر به يافتن مدل نظري براي شكل دادن به پايه نظري پژوهش و درك خلا پژوهشي، در اين رابطه شد. بر اساس بررسي‌هايي كه هال و ديگر پژوهشگران در اين حوزه انجام داده اند معيارهاي براي تشخيص فواصل بين دو فرد به دست آمده است، اما نگارنده اطلاعات محدودي در مورد تاثير گروه و تاثير انجام فعاليت جمعي بر اين فواصل و نتايجي كمي، كه با استناد به آنها، قادر به طراحي فضا باشيم، يافت. در نهايت بر اساس مدل نظري، به بازشناسي فعاليت هايي پرداختيم، كه بتوانيم حدس بزنيم كه ممكن است، اين فعاليت ها بر فواصل چند فردي تاثيرگذار باشد و بر همين اساس روش ميداني ترتيب داده شد كه بتوانيم فرضيه خود را مورد آزمون قرار دهيم. اين آزمايش در دانشگاه علم و صنعت ايران برگزار گرديد و آزمودني ها از ميان دانشجويان دانشكده معماري پايه كارشناسي، در 4 دسته، با توجه به سال ورود به دانشكده انتخاب گرديد، سپس مشاهدات به كمك الگوريتمهاي بينايي ماشين تحليل شد سپس با تحليل آماري كه صورت گرفت به توجيه فرضيه و اثبات آن پرداخته شد و در نهايت بر اساس نتايج به دست آمده براي طراحي فضا(در اين پژوهش آتليه) پيشنهاد گرديد. بر اين اساس در نهايت سرانه هر فرد به طور متوسط براي آتليه‌ها در حالت مطلوب 2.73 متر مربع به دست آمد. همچنين مي‌توان براي فضاي مورد نياز براي كار گروهي يك گروه 4 نفره 5.26 متر مربع مي‌باشد.

194060

دانشگاه علم و صنعت ايران

معماري

دكتر عباس تركاشوند - دكتر محسن فيضي