مطالعه تجربي راكتور دوار پيروليز ضايعات پليمري جهت توليد محصولات سنگين

كارشناسي ارشد

بازيابي انرژي از تايرهاي فرسوده به‌وسيله فرآيندهايي از قبيل سوزاندن، پيروليز و گازيفيكيشن يكي از پركاربردترين و بهترين گزينه‌هاي مديريتي اين مواد در جهان است. پيروليز يكي از اين روش‌هاست كه در آن علاوه بر بازيافت ضايعات پليمري و حداقل كردن مشكلات زيست‌محيطي ناشي از اين ضايعات، مي‌توان مواد باارزش شيميايي توليد كرد يا از اين به‌عنوان افزودني به مواد باارزش ديگر استفاده نمود. پيروليز فرايندي ست حرارتي و بدون احتراق كه از طريق گرما دادن به مواد در فضاي بدون اكسيژن آن‌ها را تجزيه شيميايي مي‌كند. با استفاده از پيروليز تاير فرسوده به سه محصول گاز فرار، روغن پيروليزي و جامد باقيمانده از تاير تجزيه‌شده به دست مي‌آيد. در راكتور دوار دماي تجزيه براي لاستيك فرسوده در بازه ي C˚ 1100-200 انجام مي‌شود. براي توليد روغن پيروليزي سنگين دماي واكنش از 350-500 درجه سانتي‌گراد درنظرگرفته شده است و در دماي C˚ 430 بيشترين ميزان روغن توليدي 17/42% وزني براي تاير كاميون و 48/45% وزني براي تاير سواري حاصل شد. در دماي پايين روغني سنگين حاصل‌شده توسط پيروليز را مي‌توان به‌عنوان افزودني به قير براي بهبود برخي خواص قير ازجمله درجه نفوذ استفاده نمود كه براي توليد قير با درجه نفوذ بيشتر نياز به هوادهي بيشتر نباشد. همچنين در اين پژوهش براي تجزيه بيشتر تاير از كاتاليست مستعمل FCC در دماي C˚ 430 كه بيشترين روغن پيروليزي حاصل مي‌شود، استفاده‌شده است. با استفاده از اين كاتاليست توليد محصول مايع و جامد كاهش ميابد و جاي خود را به گاز فرار داده است؛ يعني در اين دما ميزان محصول مايع 48/45% وزني براي تاير سواري به 37% وزني و ميزان جامد باقيمانده از پيروليز در اين دما از 41% به 38% وزني كاهش ميابد كه به دليل كاهش پسماند جامد باقيمانده از پيروليز لاستيك، اين كاتاليست مناسب محيط زيستي هست، درحالي‌كه ميزان محصول فرار گازي از ميزان 14% به 25% وزني افزايش ميابد.

193908

دانشگاه علم و صنعت ايران

مهندسي شيمي

دكتر سيد حسن هاشم آبادي