بررسي اثر افزودني حساس به نور فرابنفش در ايجاد شيشه اپال فلوئوريدي حساس به نور

كارشناسي ارشد

در پژوهش حاضر، تاثير افزودني هاي حساس به نور فرابنفش در ايجاد مكان هاي انتخابي اپال شده در شيشه اپال فلوئوريدي مورد بررسي قرار گرفت. افزودني هاي حساس به نور شامل SnO2، CeO2، AgCl و نيز ماده تاثيرگذار در اپاسيته شامل P2O5 بودند. علاوه بر تركيب، اثر دماي عمليات حرارتي در ميزان اپال شدن و نيز رنگ شيشه هاي حاصله مورد بررسي قرار گرفت. از بين هشت تركيب مختلف تهيه شده،چهار تركيب به عنوان نمونه بهينه انتخاب شدند و عمليات پرتوتابي نور فرابنفش با طول موج nm 340 به مدت 90 دقيقه بر آن‌ها انجام شد. نوع فاز متبلور شده، ريزساختار و طيف جذب نوري شيشه ها به ترتيب توسط آزمون پراش پرتو ايكس(XRD)، ميكروسكوپ الكتروني روبشي(SEM) و آزمون اندازه گيري طيف بازتاب پخشي(DRS) بررسي شد. نتايچ حاصله نشان دادند كه فازهاي بلوري Ag3PO4 و NaF در نمونه ها با شدت هاي مختلف متبلور شده و با افزايش دماي عمليات حرارتي بر شدت آن‌ها افزوده مي¬شود. تصاوير SEM نيز حاكي از وقوع جدايش فازي مايع-مايع در نمونه¬ها پيش از فرايند تبلور است. تغييرات رنگ در نمونه¬ها نيز توسط DRS بررسي شد كه مطابق آن، با افزايش مقدار افزودني AgCl از wt%015/0 تا wt%15/0 رنگ شيشه از بي رنگ به ياقوتي تغيير يافت. عامل اصلي ايجاد اين رنگ، تشكيل كلوييد نقره و همچنين تبلور Ag3PO4 در نمونه ها بود. در نهايت نمونه حاوي wt%5/3 F، wt%07/0 AgCl و wt%1 P2O5، به عنوان تركيب بهينه از نظر رنگ و ايجاد حساسيت به نور نسبي در نمونه پرتوتابي شده و پرتوتابي نشده انتخاب شد. همچنين دماي ℃550 به مدت30 دقيقه به عنوان دماي عمليات حرارتي بهينه انتخاب شد. نتايج آزمايش نشان داد كه تركيبات انتخابي براي ايجاد مناطق اپال ترجيحي در مناطق پرتوتابيده چندان مؤثر نيست اما منجر به تغيير رنگ در نمونه ها مي شود.

193906

دانشگاه علم و صنعت ايران

سراميك

دكتر بيژن افتخاري يكتا - دكتر جعفر جوادپور