بررسي ميداني تاثير استفاده از سخت كننده هاي قائم جان تراورس فولادي بر روي مقاومت جانبي خط آهن

كارشناسي ارشد

چكيده افزايش سرعت خطوط راه آهن، بوسيله ي جوش دادن ريل ها و بكار گرفتن ريل هاي جوش شده ي ممتد (CWR) امكانپذير مي باشد. بازرسي هاي ميداني نشان مي دهند كه مقاومت جانبي خط آهن براي جوش دادن درزهاي ريل در خطوط راه آهن اشاره شده كافي نمي باشند. در واقع، حذف اتصالات ريل منجر به نيروهاي طولي بسيار بزرگي مي گردد كه حركت جانبي خط را به دنبال دارد. تاكنون چندين روش براي افزايش مقاومت جانبي خط آهن مورد استفاده قرار گرفته اند. در سمينار اينجانب به ترتيب تعداد 1، 2، و 3 سخت كننده در زير تراورس جوش داده شده و تاثير آن بر روي مقاومت جانبي نسبت به تراورس فولادي بدون سخت كننده بصورت آزمايشگاهي مورد اندازه گيري قرار گرفت. نتايج حاصل نشان دادند كه استفاده از دو سخت كننده داراي تاثير بسيار خوبي بر روي افزايش مقاومت جانبي در حدود 140 درصد مي باشد. از اينرو استفاده از دو سخت كننده براي افزايش مقاومت جانبي خطوط داراي تراورس هاي فولادي مورد توجه قرار گرفت. در اين پايايننامه مقاومت جانبي پانل 50 متري خط آهن در دو حالت تراورس هاي بدون سخت كننده و داراي دو سخت كننده اندازه گيري شده و مورد مقايسه قرار گرفت. نتايج حاصل از آزمايشات ميداني صورت گرفته نشان مي دهد كه استفاده از دو سخت كننده در زير تروارس فولادي منجر به افزايشي برابر 135.6 درصد در مقاومت جانبي پانل خط مي گردد كه در مقايسه با نتايج حاصل از آزمايشات آزمايشگاهي عدد قابل قبولي مي باشد. همچنين به منظور بررسي نتايج حاصل از آزمايش STPT در آزمايشگاه، آزمايشات STPT نيز در شرايط ميداني بر روي تك تراورس انجام گرديد كه افزايشي در حدود 140 درصد در مقاومت تك تراورس را نتيجه داد كه منطبق بر نتايج حاصل از شرايط آزمايشگاهي مي باشد.

193811

دانشگاه علم و صنعت ايران

خطوط راه آهن

دكتر جبارعلي ذاكري