تاثيرسياست هاي مالي بر رفاه : رويكرد مدل تعادل عمومي پوياي تصادفي (DSGE)

كارشناسي ارشد

اين پژوهش به دنبال محاسبهي رفاه با در نظر گرفتن ابزارهاي مالي متفاوت در يك مدل تعادل عمومي پوياي تصادفي متناسب با شرايط ايران است . براي اين كار ، پس از طراحي مدل و خطي سازي معادلات ، ضرايب الگوي تعادل پوياي تصادفي كاليبره شده و مخارج دولت بهعنوان نمايندهي سياست مالي در نظر گرفته شد . توابع واكنش آني اقتصاد به شوك مخارج دولت تحت دو رويكرد متفاوت محاسبه و مورد ارزيابي قرار گرفت . نتايج حاكي از آن است ابزارهاي مالي كه تحت اختيار دولتهاست در جهتگيري ميزان تغييرات رفاه نقش مهمي دارد و اينكه مخارج دولت به چه ميزان رفاه را تحت تأثير قرار ميدهد به نحوه تأمين مالي آن بستگي دارد . طبق اين مدل مشخص ميشود درصورتيكه سياستگذار افزايش مخارج خود را از محل تبديل درآمدهاي ارزي حاصل از صادرات نفت تأمين كند رفاه افزايشيافته اما پس از مدتي تغييرات مثبت رفاه ايجادشده نزولي ميشود ، و در شرايطي كه تأمين مالي مخارج دولتي از طريق افزايش مالياتها بهصورت يك قاعدهي تركيبي و استفاده از اوراق قرضه دولتي صورت گيرد ، رفاه كاهش مييابد و در ادامه به دليل افزايش رخداده در سرمايهگذاري و تقسيم سود سهام توزيعشده در بنگاهها ، بعد از چند دوره ،رفاه افزايش پيدا ميكند. همچنين به دنبال تحليل اثر مخارج دولت بر رفاه، ضريب تابع رفاه اجتماعي در دو رويكرد متفاوت يعني تداوم سياستهاي جاري و يا تعيين سياستهاي بهينه مالياتي محاسبه شد . نتايج بيان ميكند كه در صورت ادامه دادن به سياستهاي جاري، مقدار ضريب لاگرانژ برابر 3.43 و در صورت اجراي سياستهاي بهينه مالياتي اين ضريب برابر 149 خواهد شد. بهعبارتديگر رويكرد دوم يعني تأمين مخارج دولت از محل سياستهاي بهينه مالياتي در طول زمان ميتواند موجب افزايش رفاه اقتصادي گردد.

193684

دانشگاه علم و صنعت ايران

دكتر نادر حكيمي پور

برنامه ريزي سيستم هاي اقتصادي

دكتر اصغر ابوالحسني هستياني