بررسي آزمايشگاهي مقاومت طولي خطوط ريلي بالاستي و تعيين سهم مؤلفه‌هاي روسازي خط

كارشناسي ارشد

پايان‌نامه¬ي حاضر به بررسي و اندازه‌گيري مقاومت طولي خط بالاستي با تمركز بر تعيين سهم مؤلفه‌هاي روسازي خط بر آن، پرداخته است. شناخت نقش و سهم مؤلفه‌هاي روسازي خط ريلي بالاستي به علت تنوع و تعدد نيروهاي وارده بر خط و نيز رفتار غيرقابل‌پيش‌بيني خط ريلي بالاستي، از اهميت دوچنداني برخوردار است. بررسي‌هاي انجام‌شده در سمينار اينجانب حاكي از اين مسئله بود كه تاكنون كار پژوهشي به‌منظور بررسي تأثير مؤلفه‌هاي روسازي خط، همچون مقدار پيش فشردگي پابندها و تأثير وجود يا عدم وجود پد زير ريل، بر مقاومت و سختي طولي خط بالاستي در مقياس آزمايشگاهي در كشور و جهان انجام‌نشده است. با علم بر جديد بودن موضوع انتخاب‌شده و شرايط آزمايشگاهي موجود در آزمايشگاه روسازي خط دانشكده مهندسي راه‌آهن، تصميم بر استفاده از قاب بارگذاري خط موجود در آزمايشگاه شد. اين قاب بارگذاري كه شامل دو ستون نيمه مدفون در يك انتهاي ريل‌هاست، به‌عنوان تكيه‌گاهي براي جك‌هاي هيدروليكي بارگذاري طولي كوپلاژ خط مورداستفاده قرار گرفت. نيروي اعمالي به دور سر ريل‌ها توسط دو بارسنج متصل به سر ريل‌ها و شش تغيير مكان‌سنج متصل كوپلاژ خط اندازه‌گيري و سپس از طريق سيستم رايانه‌اي كه همه¬ي سنسورهاي مورداستفاده در حين آزمايش به آن متصل هستند، ثبت و ضبط مي‌شد. پس از تأمين تجهيزات موردنياز جهت ساخت پانل خط مورداستفاده در آزمايش‌ها، مانند تراورس-هاي وسلو، پك كامل پابند وسلو، پدهاي زير ريل و درنهايت جايگزيني بالاست پيشين با بالاست گرانيتي شكسته؛ برنامه جامع انجام آزمايش‌هاي مربوط به پژوهش به‌گونه‌اي برنامه‌ريزي و چيده شد كه پانل خط مورد آزمايش كمترين تغيير به‌ويژه در قسمت بالاست و بيشترين سرعت انجام آزمايش‌ها را به‌منظور كاهش زمان صرف شده داشته باشد. پس از انجام موفق همه¬ي آزمايش¬هاي برنامه¬ريزي شده با تكرار چند مرتبه¬ي آن¬ها، نتايج به اين صورت حاصل گرديد كه در نيروي پيش¬فشردگي 100 نيوتن¬متر اعمال شده به پيچ پابند وسلو، سهم پابند از خرش كل پانل خط براي حالتي كه تعداد تراورس¬هاي متصل به ريل¬ها از يك به پنج تراروس افزايش مي-يابد، در حالت با و بدون پد زير ريل به ترتيب حدود 35% و 14% كاهش مشاهده گرديد. اين كاهش سهم پابند از خزش كل پانل خط براي نيروي پيش¬فشردگي 80 نيوتن¬متر در حالت با و بدون پد زير ريل به ترتيب برابر با 26% و 18% و براي نيروي پيش¬فشردگي 60 نيوتن¬متر در حالت با و بدون پد زير ريل به ترتيب برابر با 16% و 6% است. سهم تراورس از خزش كل پانل به اندازه¬ي همان مقدار سهم پابند از خزش كل پانل خط است با اين تفاوت كه روند آن افزايشي است. مقادير سختي طولي خط با تغيير تعداد تراورس¬هاي متصل به ريل از يك به پنج تراورس براي نيروي پيش¬فشردگي 100 نيوتن¬متر در حالت با و بدون پد زير ريل به ترتيب 9 و 13 كيلونيوتن بر ميلي¬متر، در نيروي پيش¬فشردگي 80 نيوتن¬متر و در حالت با و بدون پد زير ريل به ترتيب 11 و 12 كيلونيوتن بر ميلي¬متر، براي نيروي پيش فشردگي 60 نيوتن¬متر و در حالت با و بدون پد زير ريل به ترتيب 9 و 5/12 كيلونيوتن بر ميلي¬متر افزايش يافته¬است. مقاومت طولي نهايي خط نيز با افزايش تعداد تراورس¬هاي متصل به ريل از يك به پنج تراورس و به ازاي نيروي پيش¬فشردگي پابند 100 نيوتن¬متر براي حالت با و بدون پد زير به ترتيب داراي 38 و 32 كيلونيوتن، در نيروي پيش¬فشردگي 80 نيوتن¬متر در حالت با و بدون پد زير ريل به ترتيب داراي 39 و 25 كيلونيوتن و به ازاي نيروي پيش¬فشردگي 60 نيوتن¬متر در حالت¬ با و بدون پد زير به اندازه¬ي 31 و 17 كيلونيوتن افزايش نشان داده¬است.

193677

دانشگاه علم و صنعت ايران

خط و سازه هاي ريلي

دكتر جبار علي ذاكري سردرودي