بهسازي خاك ماسه اي حاوي نمك به وسيله بيوپليمر

كارشناسي ارشد

چكيده امروزه به دليل افزايش جمعيت و كمبود زمين براي فعاليتهاي عمراني، مهندسان ناگزير به استفاده از مناطقي هستند كه شرايط الزم براي ساختوساز را دارا نميباشند و در صورت ساخت وساز بدون بهبود خاك آنها خسارات مالي و جاني فراواني به وقوع خواهد پيوست. خاكهاي شور از جمله خاكهايي هستند كه خصوصيات ژئوتكنيكي الزم را دارا نميباشند. به طور معمول از سيمان براي بهسازي خصوصيات ژئوتكنيكي خاكهاي شور كه 15 درصد مساحت ايران را دربر ميگيرند، استفاده ميشود. با توجه به مشكالت زيستمحيطي مرتبط با توليد و استفاده از سيمان، نياز به جستجوي روشي نوين كه عالوه بر تأمين نيازهاي مهندسي، با محيطزيست نيز سازگار باشد احساس ميشود. يكي از جديدترين افزودنيهايي كه به منظور بهسازي خاك مورد استفاده قرار ميگيرد، بيوپليمرها ميباشند. در اين تحقيق از كازئين به عنوان بيوپليمر پروتئيني براي بهسازي خاك شور استفاده شده است. تأثير اين بيوپليمر كه از شير به دست ميآيد در بهبود خصوصيات مكانيكي و فيزيكي خاك حاوي چهار سطح مختلف نمك مورد بررسي قرار گرفت. همچنين به دليل مشكالت روزافزون ناشي از طوفانهاي نمكي به بررسي امكان استفاده از اين روش در كاهش توانايي توليد ريزگرد پرداخته شدهاست. نتايج آزمايش تكمحوري نشان داد كه اگرچه افزايش درصد نمك در خاك موجب كاهش مقاومت شدهاست اما اضافهكردن كازئين به خاك موجب ارتقاء قابل توجه مقاومت شده است. اين روش به خوبي باعث كاهش نفوذپذيري خاك حاوي نمك شد. نتايج حاصل از تونل باد نيز نشان داد كه ميتوان از اين روش به منظور جلوگيري از وقوع طوفانهاي نمكي استفاده نمود. در نهايت جهت بررسي فعل و انفعالت بين دانههاي نمك و خاك با كازئين از آزمايش تصويربرداري الكتروني )SEM )بر روي خاك بهسازي شده استفاده شد. نتايج حاكي از تشكيل ژل كازئين روي دانهها بود كلمات كليدي: خاك شور، بيوپليمر كازئين، مقاومت تكمحوري، نفوذپذيري، تثبيت ريزگرد

193669

دانشگاه علم و صنعت ايران

ژئوتكنيك

دكتر نادر شريعتمداري