ارائه مدل پيش‌بيني مقاومت مخلوط هاي بازيافتي در برابر ترك‌خوردگي با درصدهاي مختلف الياف و تراشه آسفالت

دكتري تخصصي

امروزه با توجه به كمبود منابع انرژي، نقش اقتصادي و زيست‌محيطي استفاده مجدد از خرده مصالح بازيافتي آسفالت بر كسي پوشيده نيست. استفاده از تراشه‌هاي آسفالت بازيافتي از ديرباز در دستور كار پژوهشگران و فعالين زمينه روسازي راه قرار داشته است. با اين وجود استفاده از درصدهاي بالا تراشه آسفالت موجب كاهش مقاومت ترك خوردگي اين مخلوط‌ها خواهد شد. مسلح كردن آسفالت‌هاي بازيافتي با الياف براي جبران اين نقيصه راهكار مناسبي به نظر مي‌رسد. لذا در اين مطالعه سعي بر اين بوده است كه با استفاده از الياف‌هاي تركيبي مقاومت ترك‌خوردگي آسفالت‌هاي بازيافتي بهبود داده شود. براي اين كار آسفالت‌هاي بازيافتي حاوي 25، 50، 75 و 100 درصد تراشه آسفالت يك بار با 0.06، 0.12 و 0.18 درصد الياف تركيبي پلي‌الفين- شيشه و يك بار با 0.025، 0.05 و 0.075 درصد الياف پلي الفين-آراميد ساخته شد و در سه دماي 15-، 0 و 15 درجه سانتي‌گراد مورد آزمايش شكست قرار گرفت. پارامتر انرژي شكست تا لحظه بار بيشينه به عنوان معيار مقاومت ترك خوردگي تا لحظه شكست پارامتر انرژي شكست پس از بار بيشينه به عنوان معيار مقاومت در برابر گسترش ترك مورد استفاده قرار گرفتند. نتايج حاكي از آن بود كه در دما‌هاي منفي مشكلي از بابت مقاومت ترك خوردگي مخلوط‌هاي بازيافتي وجود ندارد. در دماهاي مياني و مثبت استفاده از تراشه آسفالت تا حد زيادي موجب كاهش مقاومت ترك‌خوردگي مخلوط‌هاي بازيافتي مي‌شود. مقاومت در برابر شروع ترك به صورت كامل با استفاده از الياف‌هاي تركيبي قابل جبران است. مقاومت در برابر گسترش ترك نيز در دماهاي 0 و 15 درجه سانتيگراد با استفاده از بيش از 25 درصد تراشه آسفالت افت شديدي مي‌كند كه استفاده از الياف ها و علي‌الخصوص الياف پلي الفين-آراميد تا ميزان 50 درصد از مقاومت كاسته شده را جبران مي‌كند. پارامتر‌هاي انرژي شكست تا لحظه بار بيشينه و انرژي شكست كل براي هر دو نوع مخلوط حاوي درصدهاي مختلف تراشه آسفالت به‌خوبي توسط مدل‌هاي رگرسيون، شبكه عصبي مصنوعي و مدل ANFIS قابل پيش‌بيني هستند.

193647

دانشگاه علم و صنعت ايران

دكتر محمدرضا محمد عليها

راه و ترابري

دكتر حسن زياري