طراحي مدرسه طبيعت با رويكرد معماري حساس به آب

كارشناسي ارشد

تجربه‌ي مستقيم و غيرمستقيم با طبيعت يكي از تأثيرگذارترين عناصر رشد فيزيكي، عاطفي، ادراكي و حتي اخلاقي انسان است.بررسي مطالعات در زمينه ي روانشناسي رشد نشان مي دهد،روند توسعه زندگي شهري وكاهش اين ارتباط، پيامدهايي همچون كاهش مهارت‌هاي يادگيري، بيش فعالي،كاهش خلاقيت و غيره خواهد داشت كه لزوم شكل گيري و تقويت دوباره ي اين ارتباط را يادآور مي شود.مدرسه‌ي طبيعت جرياني آموزشي براي بازگشت دوباره كودك به خواستگاه اصلي خويش است.كمك به برقراري پيوند انسان و طبيعت كه در طي اين ارتباط،كودك در مسير رشد طبيعي خود قرار مي‌گيرد. قرارگيري ايران در جايگاه سيزدهمين كشور مواجه با بحران آب در جهان،لزوم برنامه‌ريزي و مديريت مصرف آب را در كشور روشن مي‌سازد.با توجه به تعداد مدارس در ايران،كاربري آموزشي سهم قابل ‌بررسي در سرانه‌ي آب مصرفي كشور را دارا است.آب در محيط‌هاي آموزشي براي اهداف متفاوتي همچون آشاميدن، شست‌وشو و ساخت‌وساز استفاده مي‌شود.مديريت پايدار آب در مدارس بر روي كاهش مصرف آب، جمع‌آوري آب باران و آب خاكستري و پس از آن، تصفيه و بازيافت آن‌ها تمركز دارد. در اين راستا با استفاده از ميانگين بارش سالانه شهر و مساحت حوزه آبريز، به محاسبه و تخمين ميزان آب باران قابل‌جمع آوري بر روي نمونه ي ساختمان طراحي شده پرداخته و در مقايسه آن با ميانگين مصرف سالانه مدرسه،پيش بيني شد كه با اين راهكار مي توان سالانه 2583084 ليتر آب باران جمع آوري كرده و به ميزان 1761834 ليتر ذخيره گردد. 100% آب مورد نياز با استفاده از جمع آوري آب باران فراهم شده و خودكفايي در تأمين آب شكل خواهد گرفت.

193558

دانشگاه علم و صنعت ايران

معماري - آموزشي فرهنگي

دكتر محسن فيضي - دكتر مهدي خاكزند