عنوان
توسعه موزه سينمايي مجموعه ي باغ فردوس با رويكرد زمينه گرايي با استفاده از فناوري نوين
نويسنده اصلي
مژگان پاشا زانوسي
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
چكيده
شهر همچون موجود زنده‌اي است كه حيات آن با ظهور بناهاي جديد تداوم مي‌يابد.در واقع شهر محصول دوره‌هاي
تاريخي متعدد است.دوران معاصر نيز با حضور ساختارهاي جديد خود در اين روند حضور خواهند داشت و معماري امروز ما ميراثي براي آيندگان خواهد گشت.
فرسودگي و تخريب حاصل از عملكرد عوامل مخل طبيعي و همچنين عوامل مخل انساني باعث حذف تدريجي و يا تغيير عملكرد برخي بناها در بافت‌هاي تاريخي مي‌شود.از سوي ديگر وجود زمين‌هاي باقيمانده خالي در بافت و يا توسعه‌هاي درون شهري، نياز به طرح بناهاي نوين در بافت‌هاي تاريخي را مطرح مي‌سازد.اين بناهاي نوبنيان كه متاثر از روحيه و امكانات زمان حاضر هستند ، ملزم به رعايت ضوابطي جهت هماهنگي با بافت اطراف مي‌باشند.
ايجاد ساختارهاي جديد معماري در واقع مي‌توانند ارزش‌هاي تاريخي ساختمان‌ها را به طورقابل ملاحظه‌اي تقويت مي‌كنند.سبك‌هاي ساختمان‌هاي تاريخي، زبان گذشته را نشان مي‌دهد وسبك‌هاي جديد، زبان حال ما را در آينده نشان مي‌دهد.در اين پژوهش سعي به بررسي و گردآوري راهكارهايي براي توسعه و گسترش بناهاي قديمي با درك خصوصيت زمينه و يافتن دستور العمل هايي جامع پيرامون طراحي ساختارهاي جديد براي الحاق به بناهاي تاريخي مي شود وبا دميدن روح زمانه در اين بناها نه تنها نقطه ي محركي براي كل بافت به حساب مي آيد بلكه اهداف پايداري را نيز محقق مي كند.
در پژوهش پيش روي، براي رسيدن به اهداف مورد نظر پروژه، نمونه هاي موردي داخلي و خارجي بسياري از نقطه نظر زمينه گرايي و توسعه در محدوده بنا هاي تاريخي جمع‌آوري شد و سپس از ميان آن‌ها نمونه‌هايي انتخاب و به صورت مفصل‌تر ابعاد مختلفشان بررسي شد. با بررسي نمونه ها، ايده ها و اتودهاي اوليه‌اي كه پاسخگوي اهداف اصلي پژوهش كه همان زمينه گرايي در قالب ساختار نوين بود، شكل گرفت. نتيجه پژوهش ساختاري شد كه براي احترام به بناي تاريخي موجود در سايت، در دل خاك فرو رفته و تنها بخش كوچكي از آن با ساختاري متفاوت و نو در محوطه خودنمايي مي‌كند.
شماره ركورد
193472
دانشگاه
دانشگاه علم و صنعت ايران
رشته تحصيلي
مهندسي معماري - فناوري
استاد راهنما
دكتر احمد اخلاصي