طراحي يك معماري چند هسته اي قابل بازپيكربندي براي كاربردهاي بي درنگ

كارشناسي ارشد

زمانبند وظايف، يكي از كليديترين اجزاي تشكيل دهنده هر سيستم عامل بي درنگ است. در اين پايان نامه، قصد بر آن است تا يك زمانبند سخت افزاري برخط و توزيع شده معرفي كنيم كه در زمينه كارآيي، مقياس پذيري، قابل پيشبيني بودن و قابليت اطمينان، از نمونه هاي سخت افزاري و نرم افزاري خود برتر است. برتري اين راه حل سخت افزاري در سامانه هاي بساهسته اي بسيار محسوس تر است. يك زمانبند نرم افزاري با افزايش تعداد هسته ها، تاخير بيشتري (از مرتبه چندين هزار سيكل ساعت) را به يك سامانه چند و يا بساهسته اي تحميل ميكند. اگرچه زمانبند ارايه شده در اين پايان نامه بر پايه الگوريتم زودترين مهلت (EDF) كار مي كند، يك طراح سامانه مي تواند از الگوريتم هاي ديگر، متناسب با نياز سامانه خود استفاده كند. همچنين طراح سامانه مي تواند اجزاي تشكيل دهنده زمانبند ارايه شده را مطابق با نياز خود تغيير دهد. نتايج به دست آمده نشان داده اند كه تعداد جدول هاي جستجو و ثبات هاي روش پيشنهادي به طور ميانگين 83 / 36 درصد و 93 / 22 درصد و تاخير و انرژي مصرفي به طور ميانگين 36 / 46 درصد و 59.26 درصد نسبت به زمانبندهاي متداول (پياده سازي شده با تغيير معماري HRHS ) كاهش يافته اند. همچنين، راه حل ارايه شده، از ويژگي هاي غير بر خط روش خوشه بندي نيز دوري مي كند. در پياده سازي ASIC نيز معماري ارايه شده موفق شده تا توان مصرفي، مساحت و تاخير را در مقايسه با سه معماري ديگر، به طور ميانگين، 33 / 49 ، 67 / 50 و 33 / 53 درصد به ترتيب كاهش دهد.

193375

دانشگاه علم و صنعت ايران

معماري كامپيوتر

دكتر حاكم بيت الهي