ارائه مدل دو مرحله‌اي جهت آمايش سرزمين محصول گندم با استفاده از تكنيك ويكور بر اساس سيستم اطلاعات جغرافيايي: (مطالعه موردي استان فارس)

كارشناسي ارشد

كره‌ي زمين از ابتداي پيدايش تاكنون ميزبان گونه‌هاي مختلف گياهان و جانداران بوده است. در اين ميان انسان بيش از ساير موجودات بر محيط زيست خود تاثير گذاشته و آن را مطابق با ميل خود تغيير داده است. با افزايش جمعيت و محدوديت‌هاي موجود در حوزه‌ي آب و خاك، در كنار آن رويدادهاي تغيير اقليم و عدم به‌روزرساني دانش و تجهيزات توليد تامين مواد غذايي را با چالش‌هاي جدي مواجه كرده است. در اين ميان گندم يكي از پرمصرف‌ترين محصولات استراتژيك كشاورزي در ايران و بسياري از كشورهاي جهان است كه قابليت كشت در شرايط اقليمي گرم و خشك را با بازدهي مناسب دارد. بر اساس آمارنامه‌ي كشاورزي استان فارس، حدود 10 درصد تقاضاي بخش كشاورزي كشور از اين استان تامين مي‌شود و رتبه‌ي دوم توليد گندم را در بين استان‌هاي كشور داراست. اين پژوهش قصد دارد با مفروضات دنياي واقعي طراحي يك شبكه‌ي زنجيره‌ تامين يكپارچه از توليد كننده تا مصرف كننده را براي استان فارس مدل‌سازي‌كند. اين مدل‌سازي شامل دومرحله است. در مرحله‌ي اول تناسب اراضي براي كشت گندم به روش ديم در استان فارس ارزيابي شده و به عنوان داده‌ي اوليه وارد مدل‌سازي مرحله‌ي دوم مي‌شود. اين كار با بررسي داده‌هاي اقليمي، خاك‌شناسي و توپوگرافي در محدوده‌ي جغرافيايي استان فارس صورت مي‌پذيرد. ورود لايه‌هاي اطلاعاتي در محيط سيستم اطلاعات جغرافيايي (GIS) با استفاده از ابزار تحليل تصميم‌گيري چندمعياره، مبتني بر روش ويكور (VIKOR) انجام مي شود و در نهايت منجر به تهيه‌ي نقشه‌اي مي‌شود كه نمايش دهنده‌ي واحدهاي مناسب كشاورزي محصول گندم است. مدل‌سازي رياضي در مرحله‌ي دوم، منجر به تصميم گيري درباره انتخاب توليدكنندگان، سيلوها، كارخانجات توليد آرد و مصرف‌كنندگان مي‌شود. از نتايج مرحله اول به عنوان اطلاعات ورودي به مدل‌سازي خطي شبكه زنجيره تامين استفاده مي‌شود. نتايج اين پژوهش نشان داده‌است نواحي مستعد، بيشتر در نواحي غربي و شمال‌غربي استان فارس پراكنده شده‌است.

193363

دانشگاه علم و صنعت ايران

دكتر برات مجردي

مهندسي سيستم هاي اقتصادي و اجتماعي

دكتر ميرسامان پيشوايي