بهسازي خاك سست سيلتي در مقابل فرسايش با استفاده از روش بيوتكنولوژي (افزودن EICP) و ارزيابي توسط آزمايشات مقاومتي تك محوري و تونل باد

كارشناسي ارشد

EICP هيدروليز اوره را (فرايندي كه در آن بارش كربنات توسط آنزيم اوره تسريع مي‌گردد، و دربسياري از گياهان و ميكروارگانيسم‌ها يافت مي‌شود) در اين تحقيق بكار مي‌گيرد. خاك مورد آزمايش خاكي سيلتي با پلاستيسيته كم مي‌باشد كه از يكي از كانون‌هاي گرد و غبار خوزستان به آزمايشگاه انتقال داده شده است. آزمايشهاي مقاومتي تك محوري براي ارزيابي استفاده از EICP به عنوان روشي جهت افزايش مقاومت برشي خاك در مقابل فرسايش و تثبيت خاك در برابر انتشار گرد و غبار و همچنين آزمايشهاي تونل باد، مقاومت در برابر فرسايش، مويينگي، SEMو XRD جهت كنترل و صحت سنجي نتايج تثبيت در نظر گرفته شدند. آزمايشهاي مربوطه به دو روش مخلوط و ريزش روي خاك ودر حالت‌هاي سست و متراكم خاك انجام گرديدند. بعد از مدتي معين كه فرايند بارش كلسيم كربنات كامل گرديد، نمونه‌هاي تك محوري تحت بارگذاري و سيني‌هاي حاوي خاك بهسازي ‌شده و خاك بدون بهسازي تحت آزمايشهاي تونل باد، مقاومت در برابر فرسايش، مويينگي، SEMو XRD قرار گرفتند. مقاومت تك محوري خاك بهسازي شده با آنزيم جك و به روش مخلوط به مقدار 3760 كيلوپاسكال رسيد. همچنين مقدار خاك ازدست رفته براي نمونه هاي بهسازي شده نزديك به صفر شد در حالي كه اين مقدار براي نمونه‌هاي خاك بهسازي نشده و بهسازي شده با آب به ترتيب حدود 500 و 100 گرم براي هر سيني بودند. اين آزمايشها نشان مي‌دهد كه EICP مي‌تواند سرعت جدا شدن دانه‌ها را نسبت به خاك فاقد بهسازي يا بهسازي شده با آب به شدت كاهش دهد و به اين ترتيب به عنوان روشي براي مقابله با انتشار گرد‌ و‌ غبار استفاده گردد.

193331

دانشگاه علم و صنعت ايران

ژئوتكنيك

دكتر محمد حسن بازيار