عنوان
باز طراحي آرامستان هاي شهري با رويكرد مكان سازي (موردكاوي: آرامستان ظهيرالدوله تهران)
نويسنده اصلي
نينا جاهد
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
چكيده
از آنجا كه زندگي در بستر زمان-مكان رخ مي‌دهد آرامستان به عنوان بخش عظيمي از تاريخ شهرها نقش مهي در زندگي انسان شهري ايفا مي‌كند. عدم وجود كيفيت بالاي محيطي در آرامستان‌هاي شهري باعث كاهش كيفيات محيطي بافت‌هاي اطراف مي‌گردد. متوقف شدن دفن در آرامستان‌هاي داخل شهر و به دنبال آن فراموش شدن آرامستان نيز از همين موضوع نشأت مي‌گيرد. امروزه لازم است معيارهاي طراحي آرامستان از ديدگاه كيفيات محيطي مورد بازبيني قرار گيرد. آرامستان‌ها همانند ديگر فضاهاي شهري نيازمند طراحي و حضور مردم هستند. فضاي متروك آرامستان‌هاي امروزي مناسب هيچ شهري نيست. تبديل آرامستان‌ها از مكان‌هايي مخوف و تاريك و متروك به مكان‌هايي سرزنده و حضورپذير و بازگرداندن زندگي به آرامستان‌هاي شهري از اهداف اين پژوهش بوده است. ارائه راهكارهايي در جهت افزايش حضور مردم در اين مكان و تبديل آرامستان از يك مكان صرفاً جهت دفن به مكاني سرزنده كه تداعي كننده حضور مرگ در كنار زندگي و به عنوان بخشي از آن باشد.
در اين پايان نامه پس از مرور مباني نظري و بررسي نمونه‌هاي داخلي و خارجي به استخراج معيارهايي براي باز طراحي با رويكرد مكان‌سازي پرداخته شده است. جهت شناخت محدوده مورد مطالعه از ابزارهاي عكسبرداري و تهيه چك ليست استفاده شده است. در بخش سنجش وضعيت محدوده، پس از بررسي اسناد فرادست و معرفي محدوده، محدوده مورد نظر در قالب نمايانگرهاي مكان بررسي شده و ارزيابي توسط تكنيك‌ُSWOT و تحليل يكپارچه ارائه شده است. در نهايت چشم‌انداز طرح با شيوه چشم‌اندازسازي اورگون تدوين گشته و اهداف و راهبردها و سياست‌هاي طراحي تنظيم شده است.
محصول اين شناخت بازطراحي آرامستان ظهيرالدوله با رويكرد مكان‌سازي است كه با استفاده از نقشه‌ها و تصاوير سه بعدي ارائه شده است.
شماره ركورد
193318
دانشگاه
دانشگاه علم و صنعت ايران
رشته تحصيلي
طراحي شهري
استاد راهنما
دكتر مصطفي بهزادفر