استفاده از سولفون ‌هاي باقي مانده در فاز آبي گوگردزدايي اكسيداسيوني براي سنتز پلي سولفون

كارشناسي ارشد

گوگردزدايي اكسيداسيوني يكي از روش هاي مفيد جهت حذف عميق تركيبات گوگردي آروماتيك موجود در سوخت ديزل محسوب مي شود. ازجمله معايب اين روش تركيبات سولفون دار باقي مانده در انتهاي فرآيند گوگردزدايي است. لذا بررسي پتانسيل هاي مثبت اين تركيبات جهت استفاده از اين تركيبات هدف اين پژوهش است. كاربردهاي متعدد تركيبات سولفون دار موردمطالعه قرار گرفتند و با توجه به اقتصادي و كاربردي بودن توليد پليمر و هم چنين تأثير در حذف فرآيند استخراج در انتهاي فرآيند گوگردزدايي اكسيداسيوني پليمريزاسيون اين تركيبات موردمطالعه قرار گرفت. به دليل شباهت رفتاري و ساختاري مونومر توليدشده از تركيبات سولفون دار به مونومر مورداستفاده در فرآيند سنتز پلي سولفون؛ از اين فرآيند جهت سنتز پليمر استفاده شد. سنتز تراكمي با استفاده از مونومر بيس فنول آ (BPA) و مونومر دي برمو دي ‌بنزوتيوفن سولفون (DBrDBTS)، حضور دو حلال بي‌پروتون و قطبي شامل دي متيل سولفوكسيد(DMSO) و حلال دي متيل استاميد (DMAC) در حضور بي كربنات پتاسيم تحت شرايط حضور يك گاز خنثي انجام شد. نتايج سنتز نشان داد كه حلال DMSO عملكرد بهتري ازنظر سرعت سنتز و ميزان توليد پليمر با خصوصيات مطلوب دارد. جهت تعيين مشخصات پليمرهاي توليدي از آزمون‌هاي DSC، TGA،FTIR و GPC استفاده گرديد. پليمر توليدي مطلوب، پس از انجام آزمايش‌هاي متعدد، داراي دماي انتقال شيشه‌اي 442/92 درجه سلسيوس دماي ذوب بالاي 1350 درجه سلسيوس و دماي تخريب نزديك به 65 درصد در 1300 درجه سلسيوس است. بررسي و تحليل آزمايش هاي انجام‌شده حاكي از آن است كه تنظيم دقيق دما در محدوده 165-115 درجه سلسيوس (جلوگيري از ايجاد گراديان دمايي شديد در سيستم واكنش) و همچنين سيستم هم زدگي مكانيكي مناسب در انجام موفقيت‌آميز پليمريزاسيون ضروري است. همچنين لازم است مراحل خنثي‌سازي و شستشوي نهايي پليمر به‌خوبي صورت پذيرد تا خلوص نهايي پليمر تضمين شود.

193289

دانشگاه علم و صنعت ايران

طراحي فرايند

شاهرخ شاه حسيني