مكانيابي مجتمع ايستگاهي ريلي با استفاده از منطق فازي و سيستم اطلاعات جغرافيايي ؛ مورد مطالعاتي تهران

كارشناسي ارشد

امروزه با توجه به ضرورت توسعه پايدار حمل و نقل محور، اتصال راه آهن درون شهري به شبكۀ ريلي برون شهري يكي از موضوعات پر اهميت در سراسر دنيا است. مجتمع‌هاي ايستگاهي محلي مناسب براي اتصال راه آهن درون شهري و شبكه ريلي برون شهري هستند. مكانيابي و جانمايي مناسب اين مجتمع ها نقش به سزايي در جذب مسافر ،اقتصادي شدن طرح راه آهن و كاهش ترافيك و ازدحام در شهرهاي شلوغ دارد. در پژوهش حاضر نمونه مطالعاتي استان تهران است كه يكي از پر ازدحام ترين و شلوغ ترين پايتخت هاي دنيا است. از اين رو هدف اين پژوهش مكانيابي مناسب يك مجتمع ايستگاهي ريلي مبتني بر معيارهاي نوين روز دنيا و بر اساس توسعه حمل و نقل محور است. معيارهاي مكانيابي بر اساس استانداردها و آيين نامه هاي مختلف انتخاب شد و سپس با استفاده از نظرات خبرگان و روش بهترين-بدترين ،وزن دهي شدند. با استفاده از سيستم اطلاعات جغرافيايي (GIS) و نرم اقزار ArcGis تمامي معيارها به صورت فازي درآمدند .پس از تخصيص اوزان به معيارهاي مربوطه،معيارهاي فازي وزن دار با يكديگر جمع شدند و به صورت مكان هاي داراي پتانسيل بر اساس نمرۀ فازي مشخص شدند؛ پس از بررسي نقشه هاي هوايي و بررسي خصوصيات مكان هاي داراي پتانسيل، 4 مكان به عنوان بهترين گزينه براي ساخت مجتمع ايستگاهي انتخاب شدند. محل هاي ساخت مجتمع ايستگاهي به ترتيب اولويت واقع در مناطق 17،15 و 16 شهرداري تهران واقع شده‌اند.

193275

دانشگاه علم و صنعت ايران

دكتر ملودي خادم ثامني

مهندسي خطوط راه آهن

دكتر نصر آزاداني