تحليل عملكرد جداره بهبود دهنده با تيغه هاي به عقب كشيده شده در كمپرسور هاي جريان محوري

كارشناسي ارشد

در اين پايان‌نامه در ابتدا با استفاده از نقشه هاي ارايه شده توسط استاد محترم اطلاعات هندسي پره هاي كمپرسور توام با اطلاعات هندسي پاي و نوك پره و موارد مورد نياز ديگر استخراج شده و در راستاي شبيه سازي عددي نقشه هاي مورد نياز با استفاده از نرم افزار Bladegen ترسيم گرديد. كمپرسور مورد آزمايش از نوع جريان محوري مادون صوت بوده كه شامل يك طبقه با 38 پره دوار و 37 پره ثابت بوده است. يك رديف پره هدايت ورودي شامل 34 پره در بالادست جزء دوار قرار گرفته است. هوا پس از ورود از ناحيه ورودي زنگي شكل پس از گذر از پره هادي وارد طبقه مورد نظر مي شده است. كمپرسور در واقع 3 طبقه و با حلقوي ثابت بوده كه دو طبقه آن از مدار بررسي خارج شده است. در تحقيق حاضر يك حالت كمپرسور بدون جداره بهبود دهنده و سه ساختار جداره بهبود دهنده نيمه تيوپي،نيمه دايروي و نيمه بيضوي مورد مطالعه قرار گرفت.جداره هاي بهبود دهنده مذبور شامل عدم پوشش محوري 23.2 % ، 33.3 % ، 43.4% ، 53.5% ، 63.6 %، 73.7% و83.8 % بوده و نتايج عددي حاصله با نتايج تجربي بدست آمده محمّد اخلاقي در سال 2001 مقايسه شده است. در نتايج بازده مشاهده مي‌شود جداره بهبود دهنده در تمامي عدم پوشش‌ها با درصدهاي متفاوتي افت در حداكثر بازده را نسبت به حالت بدون كاربرد جداره بهبوددهنده به همراه دارد. در هندسه نيمه تيوپي سه جداره 33.3 % و 23.2 % و53.5 % توانسته‌اند به راندمان‌هايي نزديك حالت بدون جداره دست پيدا كنند. در هندسه نيمه دايروي حداكثر ميزان بازده مربوط به عدم پوشش 33.3 % مي‌باشد و بيشترين مقدار افت بازده در عمل پوشش 43.4 % است. هم چنين در هندسه نيمه بيضوي حداكثر ميزان بازده مربوط به عدم پوشش 23.2 % مي‌باشد و بيشترين مقدار افت بازده در عدم پوشش 73.7 % مي باشد. در نتايج بهبود حاشيه واماندگي جداره بهبود دهنده با هندسه نيمه تيوپي، جداره بهبود دهنده با درصد عدم پوشش محوري 33.3 درصد بهترين عملكرد را داشته است. در هندسه هاي نيمه دايروي و نيمه بيضوي نيز به ترتيب جداره هاي بهبود دهنده با درصد عدم پوشش محوري 83.8 و 63.6 % توانسته اند بيشترين بهبود را فراهم سازند.

193132

دانشگاه علم و صنعت ايران

تبديل انرژي - ديناميك سيالات

دكتر محمد اخلاقي