تهيه نانوكامپوزيت گرافن/كيتوسان و استفاده از آن در رهايش كنترل شده دارو

كارشناسي ارشد

علم دارورساني از دير باز با هدف كاهش اثرات جانبي و رهايش كنترل شده‌ي دارو به دنبال طراحي سيستم دارورساني كارآمد مي‌باشد. اين سيستم‌ها تحول شگرفي را در درمان بسياري از بيماري‌ها به ويژه سرطان ايجاد كرده اند. هدف از اين پروژه دستيابي به يك سيستم دارورساني زيست سازگار و زيست تخريب پذير، حساس به pH با رهايش بيشتر در محيط‌هاي اسيدي و رهايش كنترل شده و طولاني مدت به منظور درمان سرطان مي‌باشد. بدين منظور ابتدا نانوذرات كيتوسان از روش ساده، ملايم و سبز ژل شدن يوني با اتصال دهنده‌ي عرضي تري‌پلي‌فسفات سنتز شد. نانوذرات كيتوسان سنتز شده داراي مورفولوژي يكنواخت كروي با سايز 35-20 نانومتر و بار سطحي مثبت مي‌باشند. داروي دوكسوروبيسين كه يكي از پركاربردترين داروهاي ضدسرطاني مي‌باشد بر روي نانوذرات كيتوسان بارگذاري شد. جهت افزايش بازده كپسوله‌سازي، تاثير پارامترهاي مختلف بررسي و مقادير بهينه با بازده كپسوله‌سازي %6/81 به دست آمد. رهايش دارو از نانوذرات كيتوسان درمحيط‌هايي با pH برابر 5/4، 5/5، 5/6 و 4/7 طي 28 روز مورد بررسي قرار گرفت. گرافن تك لايه يا كم لايه از يك روش ساده و سبز توسط التراسونيك پروب دار سنتز و با طيف سنجي مرئي-فرابنفش و ميكروسكوپ نيروي اتمي مشخصه يابي شد. براي اولين بار نانوكامپوزيت جديد نانوذرات كيتوسان و گرافن با درصد وزني متفاوت گرافن بر اساس بار الكتروستاتيكي بين نانوذرات كيتوسان و گرافن سنتز شد و منحني رهايش هر يك با منحني رهايش نانوذرات كيتوسان مقايسه گرديد. افزودن گرافن به نانوذرات كيتوسان منجر به رهايش كنترل شده‌تر و كاهش رهايش انفجاري دارو نسبت به نانوذرات كيتوسان مي‌شود. با بررسي منحني رهايش و سميت سلولي توسط تست MTT درصد وزني بهينه گرافن مشخص گرديد. همچنين مكانيسم رهايش دارو از نانوذرات كيتوسان و نانوكامپوزيت بهينه توسط بررسي مدل‌هاي مختلف مورد ارزيابي قرار گرفت. در نهايت به منظور مقايسه نتايج آزمايشگاهي با نتايج درون تني اثر نانوكامپوزيت در تيمار اسفروئيد سلول‌هاي سرطاني SKBR-3 مورد مطالعه قرار گرفت.

193111

دانشگاه علم و صنعت ايران

علوم و فناوري نانو - نانوشيمي

دكتر محمدرضا نعيمي جمال - دكتر سيد مرتضي نقيب