• عنوان

    مطالعه تجربي و مدل‌سازي جذب دي‌اكسيد كربن با استفاده از نانو ساختار مونتموريلونيت اصلاح‌يافته

  • نويسنده اصلي

    مجتبي خواجه

  • مقطع تحصيلي
    كارشناسي ارشد
  • چكيده
    امروزه تمايل به استفاده از جاذب‌هاي معدني به دليل هزينه پايين در جذب گاز دودكش، حاصل از نيروگاه-هاي سوخت فسيلي افزايش‌يافته است. هدف از اين كار بهينه¬سازي شرايط عملياتي جذب CO2 به‌وسيله جاذب مونت¬موريلونيت در راكتور ناپيوسته و بهينه‌سازي جاذب جهت بهبود ظرفيت جذب است. مشخصات ساختاري جاذب به‌وسيله‌ي تكنيك¬هاي مختلف ازجمله FTIR، BET، SEM و XRD ارائه‌شده است. براي بهينه¬سازي شرايط عملياتي جذب از طراحي آزمايش با استفاده از روش سطح پاسخ استفاده شد و چهار فاكتور دما و فشار راكتور به ترتيب در محدوده °C 65-25 و bar 9-1، غلظت اسيد جهت فعال¬سازي سطح در محدوده mol/lit 6-2 و درصد وزني اصلاح‌كننده سطح (هيدرازين هيدرات و يا سديم هيدروكسيد) در محدوده %w/w 40-0، به‌عنوان متغيرهاي ورودي و ظرفيت جذب (mg/g) و درصد جذب به‌عنوان پاسخ در نظر گرفته شد. شرايط بهينه در نقطه¬اي معرفي شد كه ظرفيت و درصد جذب در بيشترين مقدار ممكن باشد. براي جاذب مونت¬موريلونيت مقدار بهينه‌دما و فشار به ترتيب °C 25 و bar 9 و ظرفيت جذب mg.g-1 100.67، همچنين براي مونت¬موريلونيت اصلاح يافته با هيدرازين مقدار بهينه‌دما، فشار، غلظت اسيد جهت فعال¬سازي سطح و درصد وزني هيدرازين جهت اصلاح سطح به ترتيب °C 25، bar 8.99، mol/lit 4.03 و %w/w 16.23 و ظرفيت جذب mg.g-1 102.213 به دست آمد. همچنين براي مونت¬موريلونيت اصلاح‌شده با سديم هيدروكسيد شرايط بهينه متغيرهاي ورودي به ترتيب °C 64.97، bar 1.00، mol/lit 5.92 و %w/w 39.99 و ظرفيت جذب mg.g-1 105.583 به دست آمد. علاوه بر اين، آزمايش‌هاي اضافي به‌منظور بررسي مدل¬هاي ايزوترمي، سنتيكي و همچنين ترموديناميك جذب انجام‌شده است. با توجه به مقادير R2، براي جاذب مونت¬موريلونيت و نمونه اصلاح يافته با سديم هيدروكسيد، مدل ايزوترم به ترتيب مطابق مدل ايزوترم D-R و توث بوده كه نشان‌دهنده‌ي مكانيسم جذب با توزيع انرژي گاوسي بر روي يك سطح ناهمگن است. براي جاذب مونت¬موريلونيت اصلاح يافته با هيدرازين مدل ايزوترم مطابق با مدل هيل مي¬باشد كه نشان¬دهنده¬ي تعادلي بودن پيوند جذب¬شونده با سايت¬هاي جذب و تأثير متقابل سايت¬ها بر هم است. بررسي مدل¬هاي سنتيك بر اساس مقادير R2، نشان داد در نمونه مونت¬موريلونيت مدل سنتيكي مرتبه دوم و براي نمونه¬هاي مونت¬موريلونيت اصلاح يافته با هيدرازين و سديم هيدروكسيد، مدل سنتيك الوويچ بهترين برازش را به داده‌هاي جذب CO2 فراهم مي‌كند. به‌طوركلي، اتصال CO2 در مونت¬موريلونيت اصلاح يافته به نظر مي‌رسد كه بيشتر تحت تأثير نفوذ و شكل‌گيري پيوندهاي شيميايي داخل ذرات باشد.
  • شماره ركورد
    193102
  • دانشگاه
    دانشگاه علم و صنعت ايران
  • رشته تحصيلي
    طراحي فرايند و كنترل
  • استاد راهنما
    دكتر احد قائمي