تحليل عوامل موثر بر ايمني نيروي كار در پروژه هاي ساخت با در نظرگيري اندركنش بين آن ها ( مورد مطالعه: شركت پايانه هاي نفتي )

كارشناسي ‌ارشد

اﻳﻤﻨﻲ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻳﻚ ﻣﻔﻬﻮم و روش ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﺑﺎ ﺧﻄﺮات در راﺳﺘﺎي ﺣﻔﻆ ﺟـﺎن اﻧﺴﺎﻧﻬﺎ و ﺟﻠـﻮﮔﻴﺮي از ﺧﺴـﺎرات و ﺻـﺪﻣﺎت از آﻏـﺎز ﭘﻴﺪاﻳﺶ در ﺣﺎل ﺗﻐﻴﻴﺮ و ﮔﺬار ﺑﻮده اﺳﺖ. با توجه به خطرات ثابت شده در عدم ايمني به وسيله عواملي از قبيل تجهيزات و ماشين آلات، نيروي انساني و ايمني محيط كارگاه، پرداخت به موضوع تقويت ايمني در كارگاه‌ها بسيار حائز اهميت است كه در تحقيق حاضر تاثير عوامل مذكور بر ايمني كارگاه در يكي از صنايع مهم كشور مورد بررسي قرار گرفته است. در اين پژوهش به منظور بررسي عوامل مؤثر بر ايمني نيروي كار در پروژه هاي ساخت با درنظرگيري اندركنش بين آنها در شركت پايانه هاي نفتي ايران با استفاده از مصاحبه با خبرگان و همچنين توزيع پرسشنامه در بين جامعه آماري، اطلاعات لازم جمع آوري گرديد. جامعه آماري اين پژوهش شامل 10 نفر از مديران ارشد شركت پايانه هاي نفتي، مديران HSE و كارشناسان HSE مي‌باشد. در اين تحقيق، ابزار جمع آوري داده‌ها پرسشنامه مي باشد كه اين پرسشنامه به منظور سنجش روابط علي ومعلولي و بر مبناي DEMATEL شكل گرفته است. يافته هاي تحقيق نشان داد كه تأثيرگذارترين عوامل عدم كنترل بازرسي موقعيت‌هاي خطر آفرين در حين كار، استفاده از ماشين‌آلات و تجهيزات نامتناسب با نوع كار و نداشتن تخصص در زمينه شغلي مي‌باشند. از طرفي ديگر مهمترين عوامل مؤثر بر ايمني نيروي كار در پروژه‌هاي ساخت با درنظرگيري اندركنش بين آن¬ها به ترتيب عدم كنترل بازرسي موقعيت‌هاي خطر آفرين در حين كار، اولويت دادن به اهداف تجاري به جاي توجه به مسائل ايمني و عملكرد نامناسب سيستم‌هاي نظارتي مي‌باشند. كلمات كليدي: ايمني، نيروي كار، پروژه هاي عمراني، شركت پايانه هاي نفتي ايران

193071

دانشگاه علم و صنعت ايران

مديريت ساخت

پروفسور مصطفي خانزادي