عنوان
شناسايي، اولويت‌بندي و بررسي انطباق‌پذيري مهارت‌هاي موردنياز دانش‌آموختگان مهندسي صنايع جهت ورود به بازار كار
نويسنده اصلي
سعيد ايزدخواه
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
چكيده
يكي از راه‌هاي افزايش و ايجاد شغل بهبود كيفيت آموزش مهارت‌ها به افراد است .سهم آموزش و مهارت‌آموزي از طريق بهبود كارايي نيروي كار منجر به افزايش بهره‌وري افراد مي‌شود. مديران صنايع كه محصولات خود را به بازارهاي جهاني ارائه مي‌كنند، معتقدند كه مهارت‌هاي اشتغال‌زا به‌عنوان عاملي براي موفقيت در رقابت جهاني مورد تأكيد است. دانشجوياني كه سطوح بالايي از اين مهارت‌ها را در خود پرورش داده‌اند با استقبال كارفرمايان براي جذب و استخدام در سازمان هايشان روبه‌رو هستند . بااين‌وجود، كارفرمايان معتقدند كه دانش‌آموختگان آموزش عالي معمولاً از ميزان كمتري از اين مهارت‌ها برخوردارند و بيشتر آن‌ها در توانمندي‌ها و مهارت‌هاي اشتغال‌زاي بازار كار داراي ضعف هستند.
هدف پژوهش حاضر در ابتدا شناسايي مهارت‌هاي موردنياز دانش‌آموختگان مهندسي صنايع جهت ورود به عرصه‌ي كسب‌وكار و سپس رتبه‌بندي سه دانشگاه علم و صنعت ايران، اميركبير و خواجه‌نصيرالدين طوسي ازلحاظ ميزان همخواني مدل فكري اساتيد هيئت علمي سه دانشكده صنايع با مدل ذهني دانش آموختگان شاغل در بازار كار است. بامطالعه منابع كتابخانه‌اي و مصاحبه با خبرگان اعم از اساتيد دانشگاه و دانش‌آموختگان شاغل در بازار كار، فهرستي از مهارت‌هايي موردنياز دانش‌آموختگان مهندسي صنايع جهت ورود به بازار كار شناسايي و در قالب يك مدل ارائه گرديد. در مرحله بعد با استفاده از روش معادلات ساختاري به اعتبارسنجي مدل پرداخته شد و درنهايت به رتبه‌بندي دانشكده‌هاي صنايع حاضر در تحقيق پرداخته شد. نتايج پژوهش نشان داد كه مدل ذهني اساتيد هيئت‌علمي دانشكده‌هاي صنايع با آنچه نياز واقعي بازار كار است همخواني چنداني ندارد. در اين بين بهترين عملكرد از لحاظ ميزان همخواني، مربوط به دانشگاه علم و صنعت و پايين ترين ميزان عملكرد مربوط به دانشگاه اميركبير بود. در پايان نيز راهكارهاي عمومي و همچنين راهكارهاي اختصاصي خاص هر دانشكده، جهت همخواني هر چه بيشتر مهارت‌هاي موردنياز مهندسان صنايع در دانشگاه و محيط كسب‌وكار ارائه گرديد.
شماره ركورد
193062
دانشگاه
دانشگاه علم و صنعت ايران
استاد مشاور
دكتر حميدرضا ضرقامي
رشته تحصيلي
مهندسي صنايع
استاد راهنما
دكتر مصطفي جعفري