به روزرساني تصادفي مدل با استفاده از روش شبيه سازي مونت كارلو زنجيره ماركوف

كارشناسي ارشد

تحقيقات اخير در زمينه به¬روزرساني مدل المان¬محدود، مزاياي روش بيزين را برجسته¬تر كرده است. روش¬هاي بيزين به¬منظور مقابله با عدم¬قطعيت¬هاي مربوط به سيستم¬هاي پيچيده كه مسئله اصلي در توسعه و به¬روزرساني مدل¬هاي المان¬محدود است، طراحي شده¬اند. متاسفانه در به¬كارگيري روش¬هاي بيزين، پيچيدگي¬هايي وجود دارد، به خصوص هنگامي¬كه مسئله مورد تحليل، يك مدل ديناميكي ساختاري پيچيده باشد. در چنين سيستمي فرمولاسيون تحليلي بيزي ممكن است در قالب تحليلي موجود نباشد كه منجر به استفاده از روش¬هاي عددي، به¬عنوان مثال الگوريتم¬هاي مونت كارلو زنجيره ماركوف مي¬شود. الگوريتم مونت كارلو زنجيره ماركوف به¬طور گسترده از ابزارهاي نمونه¬برداري براي نمونه¬برداري توزيع¬هاي احتمالي استفاده مي¬كند. با اين حال، كارايي اين الگوريتم¬ها تحت تاثير پيچيدگي و اندازه سيستم (تعداد پارامترها) مي¬باشد. در اين پژوهش در ابتدا يك مدل جرم و فنر 5 درجه آزادي و در نهايت يك مدل استوانه مونتاژ شده كه اتصال آن از نوع سطح¬به¬سطح استوانه¬اي مي¬باشد با استفاده از نرم¬افزار انسيس ووركبنچ مدل شده¬است و براي تحليل الگوريتم مونت كارلو زنجيره ماركوف مورد مطالعه قرار گرفته است. اخيراً از روش¬هايي تحت عنوان لايه‌نازك مياني براي مدل‌سازي اتصال استفاده مي¬شود كه در مقايسه با روش المان تماسي منجر به كاهش زمان و هزينه محاسبات مي¬گردد؛ چرا كه تعداد پارامترهاي كمتري نسبت به روش المان تماسي دارد. مدل¬سازي¬هاي صورت گرفته در بيشتر موارد تطبيق لازم را با نتايج آزمايشگاهي ندارند، به همين دليل بايد با استفاده از نتايج به‌دست‌آمده از آزمايش، به¬روزرساني شوند. اين پايان¬نامه مزاياي استفاده از الگوريتم مونت كارلو زنجيره ماركوف را براي ارزيابي فرمولاسيون بيزين مسئله مدل المان¬محدود مشخص مي¬كند.

193028

دانشگاه علم و صنعت ايران

مهندسي مكانيك

دكتر حميد احمديان