بهينه سازي رفتار آكوستيكي واگن قطار مسافربري با استفاده از الگوريتم تركيبي رهگيري پرتو و منبع تصوير

كارشناسي ارشد

گسترش و انتشار صدا در داخل واگن هاي مسافربري به علت وجود راهرو ها،كابين ها و اجزاء مختلف مقداري پيچيده مي باشد كه اين مسئله منجربه توزيع نامتعادل انرژي و فروپاشي صدا در راهرو ها و كابين ها مي گردد. براي واگن هاي مسافربري تاثير كابين ها، راهرو و مواد بكار رفته در طراحي آن مي تواند نقش مهمي را در نحوه توليد ميدان صدا در داخل قطار به علت وجود سر و صدا هاي متداول(مانند: نويز سيستم تهويه و نويز غلتشي) ايفا كند. به همين منظور براي پيش بيني توزيع صدا در داخل واگن هاي مسافربري مي بايست از يك روش به خصوص استفاده نمود تا بتوان ميدان صداي داخلي و پارامتر هاي تاثير گذار بر روي آن را مورد بررسي قرار داد، تا با بررسي پارامتر هاي تاثير گذار بتوان به بهبود و توسعه آسايش آكوستيكي در داخل واگن وسايل نقليه ريلي پرداخت. در اين رساله با استفاده از روش تركيبي رديابي اشعه و منبع تصوير كه بر اساس اصول فيزيك اپتيك بنا شده است به بررسي رفتار آكوستيكي داخل واگن مسافربري و همچنين بهينه سازي ميزان صداي دريافتي در داخل كابين واگن مسافربري بر اساس منابع نويز غلتشي و فن نويز پرداخته شده است. ابتدا با استفاده از شبيه سازي منبع صدا در داخل واگن مسافربري با تجهيزات كامل و بدون تجهيرات كامل به اعتبار سنجي نتايج بدست آمده از اين روش تركيبي از طريق انجام آزمايش ها اندازه گيري آكوستيكي ميداني پرداخته و در نهايت با تغيير مواد و ضرايب جذب بكار رفته در واگن قطار مسافربري با توجه به منابع سر و صدا (نويز غلتشي و فن نويز) بهينه سازي رفتار آكوستيكي واگن مسافربري صورت گرفته است. سه تغيير بكار رفته در مواد مورد استفاده در واگن مسافربري كه شامل: 1- بكارگيري تخت خواب ها با روكش چرم 2- شيشه هاي دوجداره با فاصله هوايي 20-30 ميلي متر 3- كارپت چوبي از نوع كف پوش مي باشد، نشان مي دهد كه مي توان ميزان صداي دريافتي از منابع سر و صداي متداول ريلي در داخل واگن مسافربري را تا 2 دسي بل كاهش داد. واژه‌هاي كليدي: آكوستيك هندسي، رديابي اشعه، منبع تصوير، روش تركيبي، ضريب جذب.

193001

دانشگاه علم و صنعت ايران

مهندسي ماشين هاي ريلي

دكتر داود يونسيان