بررسي آزمايشگاهي حلاليت دي بنزوتيوفن در حلال هاي اوتكتيك عميق و مدلسازي ترموديناميكي

كارشناسي ارشد

چكيده تركيبات آلي گوگرددار موجود در سوخت يكي از مهمترين عوامل آلودگي محيط زيست به شمار مي‌روند. تركيبات گوگردي حلقوي مانند خانواده تيوفن‌ها را نمي‌توان با روش‌هاي معمول گوگردزدايي حذف كرد. به همين دليل از فرآيندهاي ديگر گوگردزدايي براي حذف آن‌ها استفاده مي‌شود. گوگردزدايي استخراجي يكي از اين فرآيندهاست. در اين پژوهش از دو حلال اوتكتيك عميق براي استخراج تركيب گوگردي حلقوي از يك سوخت مدل كه از نرمال اكتان به عنوان نماينده سوخت فسيلي و دي‌‌بنزوتيوفن به عنوان آلودگي گوگردي تشكيل شده است، استفاده شده و بازدهي استخراج اين دو حلال با هم مقايسه شده است. حلال‌هاي اوتكتيك عميق با استفاده از تركيب نمك‌هاي چهارگانه آمونيوم و تري فلوئورو استيك اسيد به روش گرمادهي سنتز شده‌اند و ساختار آنها با استفاده از آناليز تشديد مغناطيس هسته هيدروژن تاييد شده است. عمليات استخراج ابتدا در چند دماي مختلف انجام شده تا دماي بهينه استخراج مشخص شود سپس در آن دماي بهينه، اثر تغيير در نسبت سوخت به حلال كه منجر به تشكيل تركيب درصدهاي مختلفي از خوراك مي‌شود، بر بازدهي استخراج بررسي شده است و در نهايت مدل‌سازي ترموديناميكي فرايند استخراج كه نمونه‌اي از يك تعادل مايع-مايع است، با استفاده از مدل ضريب فعاليت NRTL انجام شده است و پارامترهاي مورد نياز آن روي داده‌هاي دو جزئي بدست آمده از آزمايش‌هاي تعيين حلاليت برازش شده است. سپس اين مدل براي محاسبات تعادل فاز سه جزئي استفاده شده و نتايج آن با داده‌هاي تجربي تعادل فاز سه جزئي مقايسه شده است. واژه‌هاي كليدي: حلال اوتكتيك عميق– گوگردزدايي استخراجي- حلاليت- مدل‌سازي ترموديناميكي- تعادل فاز مايع-مايع

192960

دانشگاه علم و صنعت ايران

دكتر محمدرضا دهقاني

ترموسينتيك و كاتاليست

دكتر فرزانه فيضي