طراحي مجموعه مسكوني مقرون به صرفه در محدوده سكونتگاه هاي غير رسمي از طريق فناوري هاي ساخت نواورانه نمونه موردي مجموعه مسكوني نوروزاباد

كارشناسي ارشد

مسكن، كالايي بادوام، غيرمنقول، چندبعدي و بسيار پرهزينه است و به عنوان تبلور فضايي و تجسم كالبدي فعاليت سكونتي انسان در محيط، خردترين واحد جغرافيايي محسوب ميشود. نياز به مسكن، از جمله نيازهاي ابتدايي است كه تاريخي به قدمت تاريخ يكجانشيني بشر دارد. با توجه به نقش مهم مسكن در رشد و توسعه اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي جوامع، يكي از اهداف مهم دولتها برنامهريزي بهمنظور تامين مسكن موردنياز شهروندان بوده است. با بروز پديده شهرنشيني و افزايش جمعيت ساكنين شهر، مسائلي همچون حاشيه نشيني، بدمسكني، گودنشيني و سكونت چند خانواري به وجود آمد. تلاشهاي دولت در اين زمينه، بر مبناي سياست- گذاريهايي در جهت تامين مسكن براي گروههاي كمدرآمد بوده است. موضوع پژوهش حاضر " طراحي مجموعه مسكوني مقرون بهصرفه در محدوده سكونتگاههاي غير رسمي از طريق فناوريهاي ساخت نوآورانه، نمونه موردي: مجموعه مسكوني نوروزآباد" ميباشد. هدف از طراحي اين مجموعه بهرهگيري از تكنولوژيهاي نوين ساخت مسكن در ايجاد مسكن مقرونبهصرفه در منطقه 18 ميباشد. اين پژوهش در پنج فصل، و با روش تحليل-محتوايي و مطالعات كتابخانهاي، اسنادي انجام گرفته است. نتايج اين مطالعات، گوياي آن است كه با ساخت مجموعه هاي مسكوني دو تا سه طبقه، با نوع طراحي مدولار و سيستم سازهاي اسكلت بتني پيش ساخته، ميتوان موجبات ارتقا و بهبود بخشي از بافت منطقه 18 شهر تهران را فراهم آورد. لازم به ذكر است در اين پژوهش، پيشنهادات مرتبط در زمينه برنامه ريزي، سياستگذاري و طراحي جهت مسكن گروههاي كم درآمد بيان گرديده است.

192881

دانشگاه علم و صنعت ايران

معماري ( فناوري )

دكتر احمد اخلاصي - دكتر محسن وفامهر