عنوان
به كارگيري مديريت زنجيره بحران پروژه در مدلسازي مديريت ارزش كسب شده
نويسنده اصلي
ريحانه اميني
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
چكيده
تحقيق حا ضر با ا ستفاده از ا صول زنجيره بحراني به مدل سازي مديريت ارزش ك سبشده بهمنظور مواجه با
عدم قطعيت در زمانبندي پروژه پرداخته شده است. يكي از مهمترين دغدغههاي مديران پروژهاين است كه
بتوانند پروژه را طبق برنامه زمانبندي از پيش تعيينشده و بودجه تخصيص دادهشده به پايان برسانند و اين
امر با توجه به پيچيده شدن پروژهها از اهميت بيشتري برخوردار است. در روشهاي متداول زمانبندي پروژه
سعي ميشود تا اين مشكل با افزايش زمان هر يك از فعاليتها برطرف گردد؛ حال آنكه اين روش خود
م شكلاتي همچون افزايش هزينههاي متغير و نيز موجودي در جريان را به دنبال خواهد دا شت. در سي ستم
مديريت ارزش حاصله پروژه، روشهاي مورداستفاده در كنترل عملكرد زمانبندي و هزينه پروژهها به دلايلي
همچون عدم اطمينان مدتزمان فعاليتها، محدوديتهاي اعمال شده از طرف مديريت، چندوظيفهاي شدن
تيمهاي كاري بيش از زمان برنامهريزيشده به طول ميانجامد؛ حالآنكه با بهكارگيري مديريت زنجيره
بحراني 1 و پيادهسازي مديريت بافر 2 بهعنوان يكي از كاربرديترين رويكردهاي مديريت پروژه سبب غلبه بر
عدم قطعيتهاي حاكم بر يك پروژه ميشويم. با توجه به نتايج حاصل از اين تحقيق در مدل پيشبيني
بي شترين ميزان تأثير را دا شتهاند. ميزان بهينه ورودي بافر PB و FB² فاكتورهاي SPI پا سخ براي شاخص
در مقدار 100 % و بهينه ورودي بافر تغذيه 42 % محاسبه گرديد. همچنين در مدل SPI پروژه براي شاخص
ميزان بهينه ورودي بافر پروژه در مقدار 52 % و براي بافر تغذيه مقدار CPI پيشبيني پاسخ براي شاخص
ميزان بهينه ورودي بافر پروژه در مقدار EAC %50 به دست آمد. در مدل پيشبيني پاسخ براي شاخص
%42 و براي بافر تغذيه مقدار 60 % به دست آمد.
بهطوركلي رويكرد موردبرر سي سبب بهبود 0.4 در ميزان شاخص زمانبندي پروژه و كاهش 0.2 در ميزان
شاخص هزينه و بهبود 0.3 در ميزان هزينه تكميل پروژه گرديد و بهطوركلي با محافظت از تاريخ تعهدي
پروژه و كاهش اضافهكاريهاي پس از تحويل پروژه سبب بهبود در عملكرد پروژهها ميشود.
شماره ركورد
192846
دانشگاه
دانشگاه علم و صنعت ايران
استاد مشاور
دكتر قنادپور
رشته تحصيلي
مهندسي صنايع
استاد راهنما
دكتر باقرپور