مقاوم سازي پل ها به منظور جلوگيري ازفروافتادن عرشه در اثر لغزش نشيمنگاه الاستومري با استفاده از مقيد كننده طولي

كارشناسي ارشد

چكيده مطالعات انجام گرفته بر روي تاريخچه آسيب هاي وارد بر پلها در زلزله، بيانگر آن است كه يكي از مهمترين انواع آسيب پذيري، فرو افتادن عرشه مي باشد.عرشه پلها به دوصورت روي زير سازه قرارميگيرند. در حالت اول اتصال بين عرشه و ستون كوله ها و پايه ها گيرداربوده و هيچ فاصله اي بين آنها نمي باشد و در حالت دوم از الاستومر به عنوان جداساز بين عرشه با زير سازه استفاده مي شود.پل هاي تير و دال بتني با تكيه گاه هاي نِئوپرن از متداول ترين پل هاي بزرگراهي كشور مي‌باشند. افتادن عرشه از روي پايه ها و يا ضربه زدن عرشه به كوله، در هنگام ارتعاش طولي عرشه، از موارد مهم خرابي پل ها در زلزله هاي گذشته مي باشد. يكي از روش هاي موثر جلوگيري از افتادن عرشه و يا ضربه زدن به كوله، استفاده از مقيدكننده حركت در راستاي طول پل مي باشد. هدف اصلي از اين پژوهش، بررسي اثر استفاده از مقيد كننده¬هاي طولي بر عملكرد لرزه اي پل هاي متداول تير و دال بتني مي باشد. بدين منظور پنج پل متداول مجهز به مقيدكننده هاي طولي در پايه و در كوله ها مدل سازي شده و عملكرد لرزه اي پل ها با استفاده از تحليل ديناميكي تاريخچه زماني غيرخطي، بررسي شده است. نتايج بدست آمده نشان مي دهد استفاده از مقيدكننده هاي طولي، موجب كاهش قابل ملاحظه جابجايي نسبي عرشه و هم چنين عملكرد لرزه اي پايه هاي پل نيز به طور قابل ملاحظه اي بهبود مي يابد.

192805

دانشگاه علم و صنعت ايران

دكتر ميرزايي

عمران - سازه

دكتر محسنعلي شايانفر