ارائه يك مدل بهينه سازي دوسطحي جهت زمان‌بندي سيستم نوبت‌دهي كلينيك هاي سرپايي

كارشناسي ارشد

كلينيك يا درمانگاه سرپايي، بخشي از بيمارستان است كه به‌منظور درمان بيماراني كه نياز به بستري شدن يا مراقبت شبانه ندارند، طراحي‌شده است. با توجه به اينكه سيستم نوبت‌دهي كلينيك¬هاي سرپايي داراي چندين تصميم¬گيرنده مي¬باشد در اين پژوهش به‌منظور حداكثر شدن كارايي نحوه زمان‌بندي يك مدل بهينه¬سازي دوسطحي ارائه‌شده است. تصميم‌گيرنده سطح اول كلينيك است كه با هدف بيشينه كردن درآمد به برنامه¬ريزي بيماران مي¬پردازد و تصميم‌گيرنده سطح دوم بيماران مي¬باشند كه با توجه به كمينه كردن زمان انتظار غيرمستقيمشان تصميم مي¬گيرند كه كلينيك را براي درمان انتخاب ¬كنند يا خير. ابتدا مسئله در ابعاد كوچك حل گرديد. سپس نشان داده شد كه با افزايش ابعاد مسئله به يك مسئله NP-hard تبديل مي¬شود، بنابراين از الگوريتم فراابتكاري شبيه¬سازي تبريد براي حل مدل پيشنهادي استفاده¬شده¬است و در ابعاد مختلف مورد ارزيابي و مقايسه قرارگرفته¬است. درنهايت با تحليل نتايج به‌دست‌آمده از حل مدل توسط الگوريتم دقيق و فراابتكاري كارايي و اثربخشي الگوريتم شبيه¬سازي تبريد ثابت مي¬شود . مدل پيشنهادي را با استفاده از داده¬هاي واقعي كلينيك حل كرده و نتايج آن¬ با نتايج مدل يك سطحي مقايسه شدند. در ادامه تحليل حساسيت بر روي پارامترهاي مسئله انجام شده¬است. نتايج نشان مي¬دهد كه با افزايش تعداد پزشكان كلينيك و يا حداكثر زمان مطلوب انتظار غير¬مستقيم بيماران، درآمد كلنيك سرپايي افزايش مي¬يابد.

192762

دانشگاه علم و صنعت ايران

دكتر هادي صاحبي

سيستم هاي اقتصادي و اجتماعي

دكتر سيد محمد سيدحسيني