بررسي اثر روش هاي آماده سازي سطح بر روي استحكام چسبندگي فصل مشترك پليمر و آلومينيوم ۶۰۸۲، T۶ در طي فرآيند قالب گيري دوراني

كارشناسي ارشد

امروزه پليمرها نقش بسيار گسترده و كاربردهاي متنوعي در زمينه هاي مختلف صنعتي دارند. با توجه به اهميت و استفاده روز افزون پليمر ها، مهندسان و طراحان توجه خاصي به پليمرها در طراحي و ساخت قطعات مهندسي دارند به گونه اي كه در آن ها فلز و پليمر در تماس با يكديگر هستند. در نتيجه چسبندگي ميان اين دو از اهميت زيادي برخوردار است. يكي از اين موارد مخازن هيدروژن در صنعت خودرو سازي است كه شامل بدنه پليمري و نازل فلزي است. در مبحث اتصال فلز-پليمر، اثبات شده كه طي پيش عمليات هاي انجام شده بر روي فلز كه منجر به ايجاد يك سري ناهمواري بر روي سطح فلز مي شوند، چسبندگي فلز و پليمر به علت اتصال فيزيكي و مكانيكي پليمر در اين ناهمواري هاي سطح فلز، افزايش مي يابد. هدف از اين پروژه، يافتن پارامتر هايي موثر از پيش عمليات هاي شعله و پاشش ماسه بر روي سطح فلز مي باشد كه بتوان با تغييرات آن ها به فصل مشتركي با استحكام بيشتر بين پليمر و آلومينيوم در مخازن هيدروژن توليدي به روش ريخته¬گري دوراني مورد استفاده در صنعت خودرو سازي، دست پيدا كنيم. مشخص شد كه پيش¬عمليات شعله تاثيري در افزايش استحكام فصل مشترك مخزن توليدي به روش قالب¬گري دوراني ندارد ولي پاشش ماسه بسيار موثر است و هر چه اندازه ذرات كوراندوم مورد استفاده در اين پيش¬عمليات (از 212 به 240 ميكرومتر) و همچنين مدت زمان آن (از 5 به 15 ثانيه) افزايش يابد، استحكام فصل مشترك نيز (از 6/1 به 2 ميكروپاسكال) افزايش خواهد يافت. رفتار فصل مشترك فلز-پليمر نيز در پيرسازي حرارتي مورد بررسي قرار گرفت و مشخص شد كه استحكام فصل مشترك ابتدا كاهش، سپس افزايش و در نهايت كاهش خواهد يافت. علت اين افزايش موقت استحكام، تشكيل باندهاي شيميايي احتمالي بين فلز و پليمر است كه در نهايت با ادامه پيرسازي حرارتي فصل مشترك و افت خواص مكانيكي بخش پليمري اتصال، استحكام فصل مشترك دچار افت خواهد شد.

192726

دانشگاه علم و صنعت ايران

مهندسي مواد

دكتر سيد حسين سيدين - دكتر عليرضا ايواني