طراحي الگوريتميك فضاي تعامل جمعي در پرديس مركزي دانشگاه تهران با استفاده از پردازش داده هاي كاربران

كارشناسي ارشد

زندگي اجتماعي و فضاهاي جمعي امروزه كنش‌ها و تعاملاتي را در پي دارد كه مي‌تواند بر كيفيت فضايي كه اين ارتباطات در آن اتفاق مي‌افتد تاثيرگذار باشد. فضاهاي جمعي بستري در جهت ايجاد چنين ارتباطي، با توجه به نقش معماري و طراحي در ايجاد چنين فضايي هستند، بنابريان يكي از عوامل مهم و تأثيرگذار در خلاقيت و رشد جنبه‌هاي مختلف تكاملي دانشجويان در رشته‌هاي مختلف مي‌توان به ضرورت تعامل مفيد بين دانشجويان در محيط‌هايي كه مختص اين كاربران طراحي شده اشاره كرد. اين مهم، نه تنها به رشد كاربران و ايجاد زمينه مناسب براي بوجود آمدن تعاملات بين رشته‌‌اي منجر مي‌شود، به ايجاد و افزايش پويايي و تحرك در محيط دانشگاهي كمك بسزايي مي‌كند. يكي از عواملي كه به فضا حس زندگي و پويايي مي‌دهد، حركت آدم‌ها در مسيرها مي‌باشد، عوامل زيادي به حركت‌ها جهت مي‌دهند، و خود حركت و مسيرها مي‌تواند به حس پويايي، تعامل، معناداري، حس زندگي و خيلي از كاربردها در فضاها كمك كند. و بالعكس مسيرها و حركت‌هايي كه معنادار و در جهت اهداف معماري و زندگي تعاملي تعريف نشده باشند، مي‌توانند مشكلاتي از جمله ازدحام و تراكم بيش از حد، و همچنين بلااستفاده شدن و خلوتي بيش از اندازه در مناطقي ايجاد كند. باتوجه به اين كاربردها و تأثيراتي كه حركت و مسيرها در كاربرد مفيد و تعامل درست فضاها با كاربران دارند، و همچنين با در نظر داشتن برنامه‌ريزي كاربري زمين با هدف تخصيص بهينه كاربري‌ها كه باعث استفاده حداكثري و ايجاد مطلوبيت مي‌شود، موضوع اين پايان نامه معطوف به بررسي و شناخت و همچنين تحليل مسيرها و حركات عابر پياده و استفاده كنندگان در فضاي دانشگاه، و بعد از جمع آوري و تحليل داده‌ها، استفاده از آنها براي يافتن بهترين مكان براي طراحي فضاي جمعي مورد استفاده دانشجويان شده است. و همچنين مي‌توان در حين طراحي از داده‌هاي منتخب استفاده كرد و بازخورد وجود و كارآيي فضاي طراحي را در تعامل با رفتارهاي انساني استفاده كنندگان بررسي كرد. اين پژوهش از نوع كاربردي مي‌باشد، و روش تحقيق از نوع شبيه سازي و همچنين تحليلي - توصيفي است. همچنين در نهايت از استدلال منطقي استفاده شده است. در پژوهش حاضر با استفاده از مطالعات كتابخانه‌اي و مراجعه به منابع دست اول موجود به بررسي و تحليل ادبيات موضوع، نظريه ي چيدمان فضا ، فضاهاي تعاملي و فضاهاي جمعي، و ارائه چارچوب نظري تحقيق پرداخته شده است. همچنين براي جمع آوري اطلاعات پيشينه، اسناد و منابع موجود درباره تاريخچه، مشخصات، نقشه و آمارهاي مربوط به دانشگاه تهران براي نمونه ي موردي از اين روش استفاده شده است. در ادامه با انجام مطالعات ميداني نقشه‌هاي gis مربوط به دانشگاه تهران كه از سايت رسمي شهرداري تهران دريافت شده بود، تدقيق و به روز رساني شد، وضع موجود ساختمان‌ها و مسيرها و حركات عبور و مروري پياده در چند منطقه منتخب در دانشگاه بررسي و نمونه سازي شد، پس از جمع آوري‌هاي داده‌هايي از قبيل موقعيت مكاني افراد، از بين آنها مواردي كه منجر به ايجاد الگويي در مسيرها مي‌شود انتخاب ميشود، براساس اولويتي كه طي مصاحبه با صاحب نظران و استانداردهاي محيطي تعيين مي‌شود وزن داده مي‌شود، و سپس با استفاده از ابزارهاي ديجيتال و برنامه‌هاي رايانه‌اي شبيه سازي به تحليل و بررسي داده‌ها پرداخته شده است. به اين صورت كه پس از تكميل نقشه، پلان نمونه ي موردي توسط نرم افزار دپت مپ مورد تحليل و ارزيابي قرار گرفت. و در نهايت با توليد نقشه‌هاي تحليلي و جداول مربوط، نتايج با استفاده از روش استدلال منطقي تحليل و بررسي شدند. در نهايت با استناد به تحليل‌هاي توصيفي (تكنيك‌هاي چيدمان فضايي)، مصور سازي اطلاعات انجام گرديده و سپس استفاده از آنها در راستاي طراحي و در مرحله آخر ارائه و معرفي مدل نهايي معماري مورد توجه مي‌باشد. كليدواژه‌ها: رايانشي، الگوريتميك، پارامتريك، چيدمان فضا، كلان داده، داده كاوي، معماري تعاملي.

192709

دانشگاه علم و صنعت ايران

دكتر علي اندجي گرمارودي - مهندس آرمان خليل بيگي

فناوري معماري

دكتر احمد اخلاصي