ارائه الگوي طراحيِ جداره فضاي همگاني شهري با الهام از موسيقي دستگاهي ايراني نمونه موردي: ميدان بهارستان

كارشناسي ارشد

تأثير گذاري و تأثير پذيري هنرها بر يكديگر همواره در طول تاريخ هنر، امري ايده پرور و پيش¬برنده بوده است. طراحي شهري و موسيقي نيز در "فضا" وجه اشتراك دارند و به عبارتي يك فضاي شهري مطلوب همان تأثيراتي كه موسيقي بر فرد مي¬گذارد را ايجاد مي¬كند. در اين پژوهش با استفاده از كيفيات مشترك موسيقي و طراحي شهري مانند ريتم، هماهنگي، تناسبات و ... به طراحي جداره فضاي شهري پرداخته مي¬شود و موسيقي به عنوان ابزاري در طراحي ¬مورد استفاده قرار گرفته است تا موجب ارتقاي كيفيات بصري فضاي شهري شود. در ابتدا مفاهيم مربوط به جداره طراحي شهري از منظر دانش طراحي شهري و سپس مفاهيم مربوط به موسيقي دستگاهي ايراني آورده شده است. سپس كيفيات مشترك طراحي شهري و موسيقي جهت طراحي جداره فضاي شهري به عنوان شاخص طراحي در قالب چارچوب نظري استخراج شده اند. روش تحقيق در اين پژوهش درنهايت بر اساس چارچوب نظري به دست آمده به شناخت و تحليل ميدان بهارستان، به عنوان يك فضاي شهري پرداخته مي¬شود.كه در ابتدا با توجه به نتيجه هاي حاصله راهكارهاي طراحي جداره در جهت رسيدن به الگوي طراحي جداره با الهام از موسيقي دستگاهي ايراني ارائه شد. اين الگوي طراحي كه با الهام از موسيقي است موجب ارتقاي كيفيت بصري ميدان مي¬شود. كلمات كليدي: فضا، موسيقي دستگاهي ايراني، طراحي جداره فضاي شهري، فضاي شهري.

192661

دانشگاه علم و صنعت ايران

آقاي مجيد كياني

طراحي شهري - طراحي شهري

دكتر عبدالهادي دانشپور