مدل‌سازي فراواني تصادفات با استفاده از تداخل‌هاي ترافيكي در تقاطعات شهر تهران

كارشناسي ارشد

روش‌هاي مختلفي براي تحليل ايمني وجود دارد كه يكي از قديمي‌ترين و پركاربردترين اين روش‌ها استفاده از داده‌هاي تصادفات است. استفاده از داده‌هاي تصادفات براي تحليل ايمني، يك رويكرد منفعلانه است. ابتدا مي‌بايست تعداد زيادي تصادف(در يك بازه زماني چند ساله) رخ دهد تا تحليل‌گر بتواند با استفاده از روش‌هاي آماري موجود، سطح ايمني تسهيلات ترافيكي را ارزيابي كرده و اقدامات ايمن‌سازي براي بهبود وضعيت ايمني ترافيك پيشنهاد بدهد. بنابراين با استفاده از اين رويكرد نمي‌توان اثر يك اقدام اصلاحي در بهبود ايمني را قبل از اجراي طرح برآورد كرد. به همين دليل شاخص‌هاي جايگزين تصادفات يا تداخل‌هاي ترافيكي براي انجام تحليل‌هاي ايمني مطرح شدند. مشاهده و ثبت تداخل‌هاي ترافيكي در ابتدا به صورت ميداني و توسط تيمي از افراد آموزش‌ديده انجام مي‌شد. اما اين روش با چالش‌هاي اساسي رو به رو بود. برخي از اين چالش‌ها عبارت بودند از : پرهزينه بودن، نياز به افراد آموزش ديده، وابسته بودن شناسايي تداخل‌ها به قضاوت افراد ناظر كه موجب عدم تطابق نتايج مطالعات در اين حوزه مي‌گرديد. با پيشرفت تكنولوژي از تكنولوژي تصويربرداري و پردازش تصوير براي محاسبه تداخل‌هاي ترافيكي استفاده شد. اما اين روش هم زمان‌بر و هزينه‌بر است. در اين تحقيق قصد ارائه مدلي براي پيش‌بيني تصادفات تقاطعات با استفاده از تداخل‌هاي ترافيكي شبيه‌سازي شده در نرم‌افزار را داريم. اين روش به گونه‌اي تركيب دو روش قبلي است. در اين روش، ابتدا اطلاعاتي از قبيل ويژگي‌هاي هندسي تقاطع، حجم ساعت اوج در تمام رويكردها، طول صف در رويكردهاي تقاطع و در نهايت ميزان تصادفات رخ داده در چند سال اخير را به دست مي‌آوريم. از اين اطلاعات براي شبيه‌سازي تقاطع‌ها در نرم افزار شبيه‌ساز استفاده مي‌گردد. سپس خروجي نرم‌افزار براي تقاطع‌ها را وارد نرم افزار SSAM كرده و تعداد تداخل‌هاي ترافيكي تقاطع‌ها را محاسبه مي‌كنيم. در انتها نيز مدلي معرفي خواهد شد تا بتوان فراواني تصادفات رخ داده‌ در تقاطع‌ها را به وسيله تداخل ترافيكي محاسبه شده بيان نمود. اين روش برخلاف روش‌هاي پيش‌گفته، هم رويكردي فعالانه و هم بسيار مقرون به صرفه است و همچنين زمان‌بر نيست.

192554

دانشگاه علم و صنعت ايران

حمل و نقل

دكتر عبدالرضا شيخ الاسلامي