شناسايي افراد با استفاده از الگوهاي حركتي و بهره گيري از دوربين كينكت

كارشناسي ارشد

نحوه راه رفتن، يك نوع سبك راه رفتن براي شخص است كه مي تواند براي شناسايي اشخاص مورد استفاده قرار بگيرد. برخلاف ساير روش هاي بيومتريك تشخيص هويت، همانند اثر انگشت، چهره يا قرنيه چشم، كه نياز به همكاري و تماس فيزيكي انسان دارند، شناسايي با استفاده از نحوه راه رفتن، نياز به تعامل انسان با سيستم نداشته و مي تواند با فاصله از شخص يا با وضوح كم در حالت هاي غير انسداد، به صورت پنهاني انجام شود. شناسايي منحصر به فرد افراد با استفاده از داده‌هاي تن سنجي و حركتي امكان استفاده از سيستم‌هاي بيومتريك را فراهم مي‌كند كه در آن نيازي به همكاري افراد مورد شناسايي وجود ندارد. در اين پايان نامه، نتايج آزمايش‌هاي انجام شده با استفاده از يك مجموعه داده جديد و كارآمد متشكل از ۱۴۰ نفر كه در مقابل سنسور كينكت مايكروسافت حركت مي‌كنند، ارائه مي‌شود. چهار نوع ويژگي، مورد استفاده قرار گرفته شده اند: ويژگي هاي تن سنجي بر پايه طول بخش هاي اسكلتي، ويژگي هاي فاصله نسبي بر پايه فواصل نسبي ميان مفاصل اسكلتي، ويژگي هاي زاويه مفاصل بر پايه زوايه بين مفاصل اسكلتي و ويژگي هاي حركتي كه بر پايه حركت يك مفصل ميان دو فريم است. نتايج اعمال الگوريتم‌هاي مختلف يادگيري ماشيني بر روي عملكرد تشخيص افراد نشان داده مي شود. با تمركز بر روي طبقه‌بند KNN، تفاوت ميزان دقت در وضعيت‌هاي مختلف مانند تعداد افراد در مجموعه آموزشي، ويژگي‌هاي مختلف مورد استفاده و تعداد همسايه‌هاي موجود در طبقه بند KNN، مورد بحث و بررسي قرار مي‌گيرند. نتايج آزمايشات نشان مي‌دهد كه دقت تشخيص با ويژگي‌هاي حركتي تا 90% مي‌رسد كه قابل‌ مقايسه با ويژگي‌هاي تن سنجي است. تركيبي از ويژگي‌هاي حركتي و ويژگي‌هاي تن سنجي مي‌تواند دقت بيش از 97% را فراهم كند.

192549

دانشگاه علم و صنعت ايران

الكترونيك - سيستم هاي الكترونيك ديجيتال

دكتر برادران شكوهي