عنوان
زمانبندي خوشههاي مجازي توان بالا به جهت مقياسپذيري
نويسنده اصلي
سينا محمودي خورندي
مقطع تحصيلي
دكتري
چكيده
اجراي نسل آتي كاربردهاي محاسباتي توان بالاي (HPC) پيوسته، با چالش مقياسپذيري روبهرو است. ماهيت پوياي كاربردهاي پيوسته، نبود دانش قبلي دربارهي بار كاري كاربردها و رفتارهاي پيچيدهي همگامسازي محاسبات بين واحدهاي اجرايي آنها، از جمله عوامل كاهندهي مقياسپذيري اين كاربردها ميباشند. بخشبندي كاربردها بين گروههايي از ماشينها مبتني بر زمانبندي ايستا، و تركيب كاربردهاي پيوسته در هر ماشين، به منظور كاهش اُفت مقياسپذيري ارائه شدهاند. تركيب كاربردهاي ناهمگن بر روي ماشينهاي فيزيكي مشترك، استفاده از مجازيسازي و خوشههاي محاسباتي مبتني مجازيسازي را ايجاب كرده كه همين امر سبب تاثيرپذيري منفي مقياسپذيري از سربارهاي مجازيسازي و اثرات تداخلي ماشينهاي مجازي، ميشود. ادارهي پويايي بار كاري و رفتار نامشخص كاربردها در زمان اجرا، نيازمند زمانبندي پويا است. اين رساله امكان تضمين مقياسپذيري با كمك زمانبندي را براي خوشههاي محاسباتي مبتني بر ماشينهاي مجازي، اثبات ميكند. به منظور تضمين مقياسپذيري، چارچوبي با نام تراز ارائه شده كه با در نظر گرفتن اثرات بار كاري پويا، ناهمگني نرمافزارهاي سيستمي، مجازيسازي و معطلي ناشي از همگامسازي واحدهاي اجرايي كاربردها، در قالب دو پارامتر (۱) هزينهي معطلي محاسبات به دليل همگامسازي و (۲) هزينهي بار كاري واحدهاي اجرايي، زمانبدي واحدهاي اجرايي را انجام ميدهد. سپس از طريق حل مسالهي مسيريابي مدارهاي مجازي، زمانبندي نزديك بهينهي پويا را، انجام ميدهد. تراز از دو تكنيك (۱) تكريخت كردن هزينهي معطلي و بار كاري، (۲) ايجاد دو سطح انتزاعي فضاي پردازه و فضاي خوشههاي مجازي، استفاده ميكند. تراز به منظور تضمين مقياسپذيري، واحدهاي اجرايي و پردازهها را صورت توامان با كمك روالهاي انتساب و باز انتساب، زمانبندي ميكند. تراز به منظور بازانتساب واحدهاي اجرايي و پردازهها، شرايطي تعريف كرده كه در صورت برآورده شده آن، خوشههاي مجازي توان بالا پايدار ميشود. در اين رساله، ما اثبات كردهايم كه اگر تراز پايدار باشد، مقياسپذيري براي كاربردهاي پوياي محاسباتي توان بالاي پيوسته در خوشههاي مجازي تضمين ميشود.
شماره ركورد
192542
دانشگاه
دانشگاه علم و صنعت ايران
رشته تحصيلي
نرم افزار
استاد راهنما
دكتر محسن شريفي