عنوان
توسعه پايدار منطقه اي بر اساس گردشگري روستايي(گردشگري كشاورزي) نمونه مطالعاتي:استان البرز
نويسنده اصلي
علي ايراندوست
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
چكيده
توسعه توريسم در نواحي روستايي ازيك‌طرف مي‌تواند نقش مهمي در متنوع سازي اقتصاد جوامع روستايي و بستر و زمينه‌ساز توسعه پايدار روستايي باشد و از طرف ديگر وسيله‌اي براي تحريك رشد اقتصاد ملي (از طريق غلبه بر انگاره‌هاي توسعه‌نيافتگي و بهبود استانداردهاي زندگي مردم محلي در منطقه) به‌حساب آيد، به‌هرحال اگر توريسم روستايي و در ذيل آن توريسم كشاورزي بتواند كليه نقشه‌هاي محوله را به‌خوبي ايفا نمايد مي‌تواند خالق يا محرك يا فرآيند توسعه‌يافته براي حصول به پايداري توسعه در نواحي روستايي و نيز پايداري جوامع محلي در كليه زيرشاخه‌هاي اقتصادي، اجتماعي. فرهنگي و همچنين خود صنعت توريسم باشد.
پژوهش حاضر ازنظر نوع به دليل برخورد مستقيم با نمونه موردمطالعه و تحليل تغييرات آن بر اساس بنيان‌هاي موجود، پژوهشي كاربردي است. پارادايم حاكم بر فضاي پژوهش نيز از نوع اثبات‌گرا، هدف يا رويكرد آن توصيف محور با كمك تحليل داده‌ها و اطلاعات و ازنظر استراتژي پژوهش، از نوع استقرايي و ازلحاظ روش نيز تركيبي است؛ بدين‌صورت كه داده‌هاي موردنياز پژوهش گردآوري و تحليل‌شده و با استفاده از روش‌هاي كمي و فضايي متغيرهاي سنجيده و درنهايت به كمك اين تحليل‌ها به‌صورت كيفي (راهبرد، سياست و اقدامات اجرايي) بيان مي‌گردد.
استان البرز نيز باوجود آن‌كه داراي قابليت‌هاي بالاي طبيعي و فرهنگي - تاريخي درزمينه گردشگري است متأسفانه رويكردي اصولي براي بالفعل ساختن آن‌ها وجود نداشته و كمبود خدمات، امكانات زيربنايي و گردشگري مانند برخورداري از زيرساخت‌هاي لازم و امكانات اقامتي و پذيرايي مناسب ديده مي‌شود البرز به دليل برخورداري از سه ناحيه دشت، كوهپايه‌اي و كوهستاني توانسته طبيعت كم‌نظيري را در خود جاي دهد و جلوه‌اي از طبيعت ناب را به عرصه نمايش بگذارد كه اين فرصتي مطلوب براي جذب طبيعت گردان داخلي و خارجي است. با توجه به شرايط اقليمي، توپولوژي و...پتانسيل بالايي براي تبديل‌شدن به قطب گردشگري كشاورزي را دارا مي‌باشد. مسلم است در صورت ادامه روند كنوني و نبود برنامه‌ريزي و اعمال مديريت مناسب براي حل موانع و مشكلات موجود، در چند سال آتي از ظرفيت‌ها و پتانسيل‌هاي گردشگري اين منطقه تاريخي به‌شدت كاسته مي‌شود؛ توسعه و مديريت گردشگري با تأكيد بر پتانسيل‌هاي روستاها و مناطق نمونه گردشگري بايد به شيوه‌اي منسجم، كنترل‌شده و پايدار و بر مبناي برنامه‌ريزي مؤثر صورت پذيرد تا از اين رهگذر، با ارائه يك برنامه راهبردي با توجه توسعه پايدار منطقه‌اي و گردشگري روستايي مخصوص گردشگري كشاورزي بدون ايجاد مشكلات جدي فرهنگي، اجتماعي و زيست‌محيطي براي منطقه موردنظر، منافع چشمگيري نصيب افراد محلي شود و در ضمن، منابع گردشگري نيز براي استفاده در آينده حفظ شود.
واژه‌هاي كليدي: توسعه پايدار منطقه‌اي، گردشگري روستايي، گردشگري كشاورزي، برنامه‌ريزي راهبردي، استان البرز
شماره ركورد
192426
دانشگاه
دانشگاه علم و صنعت ايران
استاد مشاور
دكتر رضا خيرالدين
رشته تحصيلي
شهرسازي برنامه ريزي منطقه اي
استاد راهنما
دكتر سيد عبدالهادي دانش پور