عنوان
ارائه ي يك راهبرد چندعامله براي طراحي سيستم هاي قابل بازپيكربندي جهت افزايش كارايي(طول عمر)
نويسنده اصلي
حسين حسين زاده
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
چكيده
يكي از ويژگي هاي مهم و برجسته ي سيستم هاي قابل بازپيكربندي، انعطاف پذيري مي باشد. انعطاف پذيري اين دسته از سيستم ها وابستگي زيادي به نحوه ي بازپيكربنديشان دارد. روش هاي زيادي در راستاي بازپيكربندي ارائه شده¬اند كه به دسته هاي بازپيكربندي ايستا، بازپيكربندي پوياي جزئي و بازپيكربندي پوياي كامل تقسيم بندي مي شوند. از بين روش هاي ارائه شده روش هايي كه قابليت بازپيكربندي به صورت برخط را داشته باشند، از اهميت ويژه اي برخوردار هستند. در اين راستا روشي پيشنهاد شدهاست تا با استفاده از خاصيت توزيع پذيري سيستم هاي قابل بازپيكربندي، اين دسته از سيستم ها برمبناي سازمان هولوني سيستم¬هاي چندعامله طراحي گردد. در روش پيشنهادي يك سيستم قابل بازپيكربندي هوشمند ارائه شده است كه در زمان اجراي سيستم، عامل ها با تعامل و مذاكره با يكديگر، پيكربندي سيستم را تغيير مي دهند. از اهداف ديگر روش ارائه شده افزايش طول عمر و قابليت اطمينان سيستم قابل بازپيكربندي مي¬باشد. در اين پايان نامه، شبيه سازي روش پيشنهادي با استفاده از نرم افزار XILINX ISIM و سنتز آن با استفاده از نرم افزارهاي XILINX Vivado و XILINX ISE انجام گرديد. نتايج شبيه سازي نشان مي دهد كه طول عمر سيستم قابل بازپيكربندي بسته به ميزان منابعي كه تحت مصرف طرح بر روي تراشه است، به صورت قابل توجهي افزايش مي يابد و همچنين سيستم باتوجه به هوشمندي و قابليت بازپيكربندي در زمان اجرا، از انعطاف پذيري مطلوبي برخوردار مي باشد.
شماره ركورد
192423
دانشگاه
دانشگاه علم و صنعت ايران
رشته تحصيلي
معماري سيستم هاي كامپيوتري
استاد راهنما
دكتر حاكم بيت الهي - دكتر ناصر مزيني