بررسي اثر دما و افزودني بر جوانه زني و رشد سيليكات روي در لعاب ها

كارشناسي ارشد

در اين پژوهش، اثر دما و افزودني¬ها بر جوانه¬زني و رشد فاز سيليكات روي در لعاب مورد بررسي قرار گرفت. به منظور تهيه فريت مناسب، فرمولاسيون تجاري يكي از فريت¬هاي پايه شركت FERRO انتخاب شد. اجزاي اصلي تشكيلدهنده لعاب نهايي با تركيب (2:1:1) از سيليس، اكسيد روي و فريت بود. جهت بررسي رفتار حرارتي براي دستيابي به سيكل پخت مناسب، آناليز حرارتي افتراقي در دو حالت گرمايشي و سرمايشي گرفته شد. همچنين جهت بررسي فازهاي تبلور يافته و تشكيل شده پس از پخت، آناليز فازي پراش پرتو X انجام شد. در ادامه نيز جهت بررسيهاي ريزساختاري و مشاهده بلورها در سطح و ضخامت لعاب، تصويربرداريهايي با استفاده از ميكروسكوپهاي الكتروني و نوري، در بزرگنماييهاي مختلف صورت گرفت. مجموعه بررسي¬هاي انجام شده حاكي از اين نكته بودند كه مطلوب¬ترين رژيم حرارتي در حالتي حاصل گرديد كه نمونه تا دماي 1200 درجه سانتي¬گراد تحت گرمايش قرار گيرد و سپس به صورت كنترل شده تا دماي 900 درجه سانتي¬گراد سرد شده و 1 ساعت نگهداري گردد. در ادامه به سرعت دما افزايش داده و به مدت 5 ساعت در دماي 1000 درجه سانتي¬گراد نگه¬داري و در نهايت در كوره سرد شود. شايان ذكر است كه براي كمك به روند جوانه¬زني و رشد بلور سيليكات روي و همچنين ايجاد رنگ، افزودني¬هاي اكسيد تيتانيوم، نيكل، كبالت، منگنز و آهن در مقادير ۰/۵ الي 3 برصد به سيستم اضافه گرديد. بيشينه ابعاد بلورهاي ظاهر شده نزديك به 5 سانتي¬متر بوده و مربوط به نمونه حاوي ۰/۵ برصد اكسيد نيكل به عنوان عامل جوانه¬زا است. در نهايت مطلوب¬ترين نتايج از نقطه نظر ظاهري و ابعاد كريستال¬هاي تبلور يافته در سطح، از آميزي حاصل شد كه نسبت اكسيد روي به سيليس در آن برابر با ۱/۵۲ است.

192411

دانشگاه علم و صنعت ايران

مهندسي مواد

دكتر حسين سرپولكي