استفاده از كيتوسان به عنوان يك پوشش پليمري براي توليد سطح ابرآبگريز به روش كاهش انرژي سطح

كارشناسي ارشد

چكيده ساخت سطوح ترشونده (آبگريز، آبدوست، ابرآبگريز و ابر آبدوست) امروزه يكي از مباحث مورد توجه در صنايع مختلف مي باشد. در ساخت اين سطوح با توجه به نوع كاربرد، از روشهاي مختلفي براي آبدوست كردن يا آبگريز كردن سطح استفاده مي شود. يكي از راهبرد هاي ساخت اين سطوح، كاهش دادن انرژي سطح مي باشد. در اين پايان نامه با استفاده از پليمر كيتوسان و مشتقات آن روي سطح شيشه به آن پرداخته خواهد شد. البته در راستاي اين كار علاوه بر كاهش دادن انرژي سطح از زبري هايي در مقياس نانو از جنس سيليس نيز استفاده خواهد شد. براي اين منظور از لايه نشاني كيتوسان روي سطح شيشه و شيشه اچ شده و شيشه اي كه با نانو ذره سيليس زبري روي ان ايجاد شده بود استفاده شد. همچنين از كيتوسان عامل دار شده با اولئيل كلرايد و اولئيك اسيد نيز به جاي كيتوسان بر روي هريك از شيشه هايي كه در بالا نام برده شد استفاده گرديد. نتايج به دست آمده براي سطوح مختلف نشان مي دهد بهترين نتيجه مربوط به سطحي بوده كه با كيتوسان عامل دار شده توسط اولئيل كلريد به دست آمده است كه سطحي خود تميز شونده با زاويه پسماند 4.5 را توليد كرد. سطح آماده شده از لحاظ شفافيت نيز در محدوده طول موج هاي بين 350 تا 700 نانومتر در صد عبور حدود 62 درصد را داد. از آنجايي كه براي شيشه در كاربرد هاي متفاوت از آن شفافيت مهم است اين درصد از شفافيت براي سطح تهيه شده تقريبا مناسب به حساب مي آيد. كلمه هاي كليدي: ابرآبگريزي – انرژي سطح – كيتوسان - زاويه پسماند – شفافيت – اولئيل كلرايد

192338

دانشگاه علم و صنعت ايران

شيمي فيزيك

دكتر بهشته سهرابي نظري