عنوان
طراحي موزه روايتگري جنگ در راستاي ايجاد قطب فرهنگي جنوب و ارتقا اقتصاد خودكفاي محلي با تكيه‌بر اصول توسعه ميان افزا در بافت آسيب‌ديده خرمشهر
نويسنده اصلي
محمدحسن توانگر
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
چكيده
مفهوم توسعه پايدار به طور رسمي توسط كميسيون برانت لند در سال 1987 وارد حوزه ادبيات عمومي شده است.بر اساس اين مفهوم، توسعه پايدار داراي سه شاخه زيست محيطي،اقتصادي و اجتماعي مي باشد. تا كنون بعد اجتماعي پايداري نسبت به دو بعد ديگر آن كمتر مورد توجه قرارگرفته است. توجه به مفهوم توسعه پايدار در شكلگيري الگوهاي جديد معماري تاثير قابل توجهي گذاشته است، به طوريكه تمركز بر معماري انسانگرا، به عنوان مرجعي كه پاسخگوي نيازهاي انساني در ابعاد مختلف باشد، دوچندان شده است. با نگاهي به سابقه موجود در ارتباط با مفهوم توسعه پايدار، عمده فعاليت ها در بخش كالبدي (اهداف محيطي و اقتصادي) صورت گرفته است و در بخش كيفي و غير كالبدي (اهداف اجتماعي- فرهنگي) بيشتر تحقيقات در مقياس شهري انجام گرديده و كمتر وارد حيطه معماري شده است و خلاء پژوهش در اين بخش به مراتب احساس مي شود. در پايان نامه حاضر، پايداري اجتماعي در كالبد موزه جنگ خرمشهر مورد بررسي قرار گرفته و در نهايت اين رويكرد به عنوان هدف در اين پژوهش متجلي گرديده است. در اين پژوهش، با بررسي و بيان ويژگي هاي مجموعه هايي نظير موزه جنگ, يادمان ها و نظاير آن ها و همچنين مطالعه بر روي بافت شهري جنگ زده و آسيب ديده خرمشهر, ايجاد مركزي با عنوان موزه روايتگري جنگ به منظور توسعه و باز زنده سازي بافت شهري و همچنين نيل به پايداري اقتصادي ( اقتصاد خودكفاي محلي ) در نظر گرفته شده است. در نهايت با استفاده از نتايج بدست آمده از تحليلها و بررسي تحليلي نمونه هاي موردي، مباني طراحي موزه روايتگري جنگ خرمشهر براساس تئوري پايداري اجتماعي ارائه مي گردد.
شماره ركورد
192305
دانشگاه
دانشگاه علم و صنعت ايران
رشته تحصيلي
معماري - انرژي
استاد راهنما
دكتر محسن فيضي - دكتر مهدي خاكزند