حذف نيترات از منابع آبي با استفاده از نانوكامپوزيت كيتوسان-زئوليت

كارشناسي ارشد

در اين تحقيق، از كامپوزيت هاي نانوكيتوسان-كلينوپتيلوليت اصلاح نشده، نانوكيتوسان- كلينوپتيلوليت اصلاح شده توسط هيدروكلريك اسيد و كامپوزيت نانوكيتوسان- كلينوپتيلوليت عاملدار شده با پنتا اتيلن هگزا آمين براي حذف يون نيترات از محيط هاي آبي استفاده شده است. خواص ساختاري نانوكامپوزيت ها با استفاده از پراش اشعه ايكس (XRD)، ميكروسكوپ الكتروني روبشي (SEM)، اسپكتروسكوپي زير قرمز تبديل فوريه (FT-IR)، تجزيه و تحليل وزن سنجي حرارتي (TGA) و تجزيه و تحليل جذب-واجذب N2 مورد بررسي قرار گرفت. بيشترين ظرفيت جذب براي نانوكيتوسان-زئوليت اصلاح نشده، نانوكيتوسان-زئوليت اصلاح شده توسط هيدروكلريك اسيد و نانوكامپوزيت اصلاح شده با پنتا اتيلن هگزا آمين به ترتيب 18ر185، 27ر227 و 77ر277 ميلي‌گرم بر گرم بدست آمد. اثر پارامترهاي مختلف بر حذف نيترات مانند اصلاح شيميايي، زمان تماس، غلظت اوليه، pH محلول، مقدار جاذب و اثر يون هاي مزاحم مورد مطالعه قرار گرفت. داده هاي ايزوترم‌هاي جذب مانند لانگموير، فروندليچ و دوبينيين-رادوشكويچ براي تعيين ماهيت جذب و داده هاي سينتيك نيز با استفاده از سه مدل سينتيك شبه درجه اول، شبه درجه دوم و نفوذ درون ذره اي، مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. مطالعات پارامترهاي ترموديناميكي نشان داد كه طبيعت جذب نيترات توسط نانوكامپوزيت هاي سنتز شده به صورت خود به خود است. فرآيند واجذب جاذب هاي سنتز شده با محلول سود انجام شد. نتايج تجربي نشان داد كه جذب نيترات از محلول هاي آبي توسط نانوكامپوزيت ها بسيار سريع و قابل توجه بود و اين نشان مي دهد كه جاذب هاي سنتز شده مي تواند گزينه اي ايده‌آل براي حذف نيترات از محيط‌هاي آبي باشد.

192237

دانشگاه علم و صنعت ايران

شيمي تجزيه

دكتر منصور انبياء