حذف رطوبت از جريان هاي گازي با استفاده از نانو ساختارهاي زئوليتي

كارشناسي ارشد

در اين مطالعه زئوليت¬هاي سلسله مراتبي موردنيت و NaP با هدف رطوبت زدايي از جريان گازي سنتز شده و مورد بررسي قرار گرفتند. زئوليت¬هاي مورد نظر به راحتي به روش هيدروترمال و تحت شرايط مختلف سنتز شدند. نمونه ها با استفاده از تكنيك هاي استاندارد مانند پراش اشعه ايكس ((XRD، ميكروسكوپ الكتروني روبشي (SEM)، اسپكتروسكوپي مادون قرمز فوريه (FT-IR ) و آناليز جذب و واجذب نيتروژن (BET) مشخصه يابي شدند. يك سيستم جذب شامل يك ستون پرشده از جاذب، دتكتور رطوبت و سيلندرهاي گاز خشك و مرطوب براي بررسي رفتار جذب زئوليت¬هاي سنتز شده طراحي شده و تست¬هاي جذب انجام شد. اثرات پارامترهاي مختلف در حذف رطوبت مانند دوز جاذب و شدت جريان گاز ورودي مورد مطالعه قرار گرفت. مشخص گرديد كه جاذب موردنيت توانايي بيشتري براي حذف رطوبت را دارا مي¬باشد و توانسته است مقدار رطوبت جريان گاز را از غلظت اوليه ppmv 53 تا زير ppmv 3 برساند. به منظور بررسي قابليت استفاده¬ي مجدد از جاذب زئوليتي سنتز شده، زئوليت موردنيت در دماي C˚ 300 تحت جو نيتروژن و به مدت 5 ساعت بازيابي شد و توانايي حذف آب آن مورد سنجش قرار گرفت. اين عمل 5 بار تكرار شد و نتايج حاكي از عملكرد فوق العاده مناسب جاذب موردنيت در حذف رطوبت از جريان گاز نيتروژن بود.

192235

دانشگاه علم و صنعت ايران

شيمي - تجزيه

دكتر منصور انبياء